Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 października 2014 r. skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu między innymi na wymienioną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Mając na uwadze, że skarżący nie uiścili należnego wpisu od skargi, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 12 listopada 2014 r. wezwał skarżących do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Odpis omawianego zarządzenia doręczono skarżącym 8 grudnia 2014 r. (k. [...] i [...] akt sądowych).
Pismem z dnia 14 grudnia 2014 r. skarżący wnieśli zażalenie na wspomniane wyżej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniesiono, że w sprawie została złożona jedna skarga w związku z czym WSA w Poznaniu bezzasadnie "porozbijał" wniesioną skargę na poszczególne okresy żądając od skarżących uiszczenia wpisów nie od jednej ze skarg a od kilku.
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II FZ 2122/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących. W uzasadnieniu swojego orzeczenia NSA wskazał, że stosownie do art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."). jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność (...), przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Podkreślono przy tym, że rozdzielenie takie ma charakter obligatoryjny. Oznacza to, że gdy strona zaskarży w jednym piśmie kilka decyzji, to przewodniczący ma obowiązek rozdzielenia spraw, nadania każdej z nich osobnej sygnatury, a sądy mają obowiązek dokonania kontroli legalności działań administracji w każdej sprawie z osobna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w stosunku do skarżących szereg decyzji z zakresu podatku od nieruchomości dotyczących poszczególnych lat.
Decyzje kwestionowane przez skarżących stanowią odrębne akty administracyjne, a skargi zawarte w jednym piśmie dotyczą każdej decyzji z osobna. W konsekwencji NSA stwierdził, że Sąd pierwszej instancji był zobowiązany rozdzielić poszczególne sprawy i w każdej z nich pobrać stosowny wpis od skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2015 r. ponownie wezwano skarżących do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Odpis pisma zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącym w dniu 23 marca 2015 r. (k. [...] i [...] akt sądowych), do dnia dzisiejszego nie uiszczono wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącym 23 marca 2015 r., oznacza to, że termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 30 marca 2015 r. W terminie otwartym do opłacenia skargi nie uiszczono wpisu, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.