Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia [...]2003 r. Zarząd Województwa odmówił wyrażenia zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych na rzecz Urzędu Marszałkowskiego Województwa przeciwko D.S. z tytułu opłat za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej za lata 1997-1999 i za rok 2001.
W uzasadnieniach postanowień wskazano, iż tytuły wykonawcze dotyczące lat 1997-1999 zgodnie z decyzją [...] Burmistrza Gminy i Miasta dotyczą działki nr [...]/4, której współwłaścicielką w tym czasie była D.S. (na podstawie rozszerzonej wspólności majątkowej - umowa małżeńska z dnia 2 lipca 1997.). Zatem na podstawie art. 32, 41 § 1 i 50 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego możliwe jest żądanie zaspokojenia należności z tytułu opłat od małżonki dłużnika tj. D.S.
Z kolei tytuł wykonawczy z dnia [...]2002 r. zgodnie z decyzją Burmistrza Gminy i Miasta dotyczy działki nr [...]/04, która zgodnie z aktem notarialnym z dnia [...]2000 r. stała się wyłączną własnością D.S. Stosownie do przepisów art.12 ust. 4 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 1995 r. nr 16, poz. 78 ze zm.) obowiązek uiszczenia opłat rocznych ciąży na następcy prawnym osoby, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji. W niniejszej sprawie dłużniczka D.S. jest następcą prawnym zobowiązanym do uiszczenia opłat za wyłączenie gruntów za rok 2001.
Na powyższe postanowienia D.S. wniosła zażalenie, podnosząc, iż decyzja nr [...], o której mowa w zaskarżonych postanowieniach została wydana na poprzedniego właściciela, który prowadził działalność gospodarczą. Ponadto z chwilą, kiedy stała się właścicielką gruntów nie prowadzi działalności gospodarczej na przedmiotowej działce. Zaznaczyła również, iż z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej prowadzone są czynności egzekucyjne w stosunku do poprzedniego właściciela i prowadzenie egzekucji w tej samej sprawie wobec dwóch osób jest niesłuszne.
Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia [...]2003 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia.
W uzasadnieniach postanowień organ II instancji wskazał, iż ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ani też kodeks postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowień wierzyciela w sprawie wyrażenia zgody, bądź jej odmowy na wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W tym przedmiocie jednak błędne pouczenie organu I instancji (wierzyciela) nie wywołuje skutków prawnych.
Od powyższych postanowień D.S. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosząc zarzuty tożsame z tymi, które zawarła w zażaleniu, a ponadto zarzuciła, iż w postanowieniach wydanych przez Zarząd Województwa została błędnie pouczona o możliwości wniesienia zażalenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) zważył co następuje:
Na wstępie zauważyć należy, że przedłożone Sądowi akta egzekucyjne są niekompletne i nie dają obrazu prowadzonego postępowania egzekucyjnego. M. inn. nie zawierają one nawet wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, wobec czego z treści sentencji postanowienia Zarządu Województwa sądzić można, że wniosek ten wniósł Dyrektor Izby Skarbowej.
Odnosząc się natomiast, co do istoty sprawy podkreślić należy, że wstrzymanie postępowania egzekucyjnego nastąpić może jedynie w przypadkach określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) tj. w art. 17 § 2, art. 35 § 2, art. 54 § 6 i art. 62 i art. 23 § 6. Brak wniosku (pisma) w sprawie wstrzymania postępowania egzekucyjnego uniemożliwia ocenę prawidłowości wydanych w sprawie postanowień tak organu I jak i II instancji. Wskazać należy, że organ I instancji w sentencji postanowień z dnia [...]2003 r. jako podstawę rozstrzygnięcia powołał przepis art. 17 w.w. ustawy, dotyczący formy rozstrzygnięć w postępowaniu egzekucyjnym, które w zasadzie mogą mieć charakter postanowień, oraz możliwości ich zaskarżenia, co uznać należy za niewystarczające i nie odpowiadające wymogom art.107 § 3 w związku z art. 126 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.
Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało zaskarżane postanowienie na podstawie m. inn. art. 18 i 23 § 4 pkt 2 powołanej ustawy, wskazując w uzasadnieniu na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych przeciwko D.S., lecz nie precyzując bliżej - w jakim trybie pismo to zostało wniesione, co uniemożliwia ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Podkreślić należy, że przedstawione Sądowi akta egzekucyjne nie pozwalają na wykluczenie, że przedmiotem sprawy było zawieszenie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Od postanowienia wydanego w tym trybie przez organ I instancji przysługuje zaś zażalenie, w związku z czym zaskarżane postanowienia byłyby nieprawidłowe.
Mając powyższe względy formalne na uwadze uniemożliwiające ocenę merytorycznej prawidłowości zaskarżonych postanowień Sąd jako nie związany wnioskami skargi zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c oraz art. 200 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.
/-/ W. Zygmont /-/ G. Gorzan /-/ M. Skwierzyńska
J.Ś.