Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] lutego 2011 r., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr[...], [...], skarżący A.S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że podjęte w chwili obecnej czynności mogą w sposób nieodwracalny naruszyć jego interesy i uszczuplić i tak skromne środki finansowe z renty żony i jego emerytury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, jej wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 p.p.s.a.). Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy podkreślić, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (vide: orzeczenie NSA w sprawie sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.). Ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy i pism uzupełniających ten wniosek wynika, iż skarżący utrzymuje się z emerytury, która wynosi [...] zł brutto, przy czym kwota w wysokości [...] zł brutto została zajęta przez Urząd Skarbowy we W. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, która jest rencistką i otrzymuje rentę w wysokości [...]zł brutto. Środki pieniężne jakimi dysponuje skarżący i jego małżonka wystarczają zaledwie na bieżące wydatki.
Skarżący posiada mieszkanie lokatorsko-własnościowe o pow. 52,8 m2, oraz we współwłasności z żoną i z synem posiada, samochód osobowy marki Fiat S., rok produkcji 2004, wartość rynkowa[...],- zł, przy czym samochód ten został zajęty przez Urząd Skarbowy we W. Skarżący nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Wnioskodawca choruje na nadciśnienie tętnicze oraz silną nerwicę. Pogarszający się stan zdrowia i wiek – 64 lata nie pozwalają mu na podjęcie dodatkowej pracy. Małżonka skarżącego również jest osobą schorowaną i od kilkunastu lat choruje na reumatoidalne zapalenie stawów i jest pod stałą opieką lekarza rodzinnego, nadto systematycznie korzysta z pomocy lekarzy specjalistów (reumatologa i kardiologa). Posiada także orzeczenie o niepełnosprawności na narządy ruchu. Znaczny procent środków pieniężnych skarżącego i jego żony przeznaczany jest na zakup lekarstw i opłacenie kosztów leczenia oraz kosztów związanych z dojazdem do lekarzy specjalistów.
Skarżący załączył również do wniosku zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego, wyciągi z rachunków bankowych, zeznania roczne podatkowe za 2009 i 2010 r., decyzję z ZUS, protokół zajęcia i odbioru ruchomości.
W ocenie Sądu skarżący w sposób dostateczny wykazał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie mu ochrony tymczasowej. Wskazał bowiem, że zarówno on jak i jego małżonka są osobami schorowanymi, a wykonanie decyzji może uszczuplić i tak skromne środki finansowe z renty żony i jego emerytury.[...] zł, a także fakt, że chodzi nie o odpowiedzialność podatnika za jego własne zobowiązania, ale osoby trzeciej, której odpowiedzialność, zgodnie z art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) ma charakter odpowiedzialności posiłkowej, za cudzy dług.
W tych okolicznościach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.