Uzasadnienie
Skarżąca E. M., pismem z dnia 14 lutego 2018 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję SKO w P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 maja 2018 r. o sygn. akt I SA/Po 237/18, oddalił powyższą skargę.
Pismem z dnia [...] r. H. M., ojciec skarżącej, który na podstawie pełnomocnictwa (zatytułowanego "upoważnienie") z dnia [...] r. do dokonania określonej czynności procesowej - reprezentowania skarżącej E. M. na rozprawie przed WSA w Poznaniu dnia 23 maja 2018 r. (k. 34 akt sąd.), złożył wniosek o odpis powyższego wyroku.
Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] r. w związku ze złożonym ww. pismem oraz wobec treści złożonego na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. pełnomocnictwa H. M. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony H. M. w dniu [...] r. (druk zpo, k. 42 akt sąd.), a zatem termin do jego wykonania upływał z dniem [...] r. W zakreślonym przez Sąd terminie H. M. nie przedłożył żądanego dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do § 2 tego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wyjaśnienia wymaga, że udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną polegająca na złożeniu oświadczenia woli przez mocodawcę. Z treści pełnomocncitwa musi wynikać zakres umocowania. Stosownie bowiem do art. 36 P.p.s.a. pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi;
- 2) do prowadzenia poszczególnych spraw;
- 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Z pełnomocnictwa złożonego przez H. M. na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. (k. 34 akt sąd.) jednoznacznie wynika, że może on reprezentować stronę skarżącą na rozprawie sądowej przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Poznaniu dnia 23 maja 2018 r. o sygn. akt I SA/Po 237/18. Zdaniem Sądu, treść udzielonego H. M. pełnomocnictwa wskazuje, że pełnomocnik został ustanowiony wyłącznie do dokonania ściśle określonej czynności procesowej, tj. reprezentowania skarżącej przed WSA w Poznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. Tym samym nie mógł on skutecznie podejmować żadnej innej czynności procesowej w toku postępowania ze skargi E. M., albowiem nie został do tego przez skarżącą upoważniony.
Mając na względzie powyższe, mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] r. H. M. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku z dnia [...] r. o odpis sentencji wyroku WSA w Poznaniu z dnia 23 maja 2018 r. o sygn. akt I SA/Po 237/18, poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone H. M. w dniu [...] r. (druk zpo, k. 42 akt sąd.), a zatem termin do jego wykonania upływał z dniem [...] r. W zakreślonym przez Sąd terminie brak formalny wniosku nie został uzupełniony, a zatem wniosek z dnia [...] r. o odpis sentencji wyroku z dnia 23 maja 2018 r. o sygn. akt I SA/Po 237/18 należało pozostawić bez rozpoznania.
Ubocznie Sąd wskazuje, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku H. M. o odpis sentencji wyroku z dnia 23 maja 2018 r. o sygn. akt I SA/Po 237/18, nie niweczy możliwości złożenia takiego wniosku przez skarżącą w każdym czasie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., zarządzono jak w sentencji.