Uzasadnienie
S. M. wniósł w dniu (...) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, przedstawiając następujący stan faktyczny,
Wnioskodawca i jego żona zakupili w dniu 19 marca 2007r. (nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) grunt rolny (działka nr (...)), z zamiarem prowadzenia upraw na własne potrzeby. Z gruntu tego nie zbierali plonów ani nie wprowadzili go do pozarolniczej działalności gospodarczej jako środka trwałego. Małżonkowie postanowili na części tego gruntu wybudować domy mieszkalne dla własnych dzieci. W związku z powyższym, na ich wniosek, dokonany został geodezyjny podział działki nr (...) na działki (...), (...), (...), (...), (...) oraz (...), przy czym działka nr (...) uzyskała przeznaczenie nieruchomości drogowej.
Następnie małżonkowie podjęli czynności zmierzające do odrolnienia gruntów i uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, a także pozwolenia na budowę oraz sprzedali działkę nr (...). Wobec zamiaru sprzedaży również działki nr (...) małżonkowie wystąpili o jej odrolnienie, podział oraz warunki zabudowy. W następstwie tego działka nr (...) została podzielona na działki o numerach (...), (...), (...) oraz (...) (działka drogowa). W sierpniu oraz wrześniu 2009r. małżonkowie sprzedali działki nr (...), (...) oraz (...). Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT a sprzedaż działek została opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Nieruchomości nie były udostępniane do korzystania osobom trzecim na jakiejkolwiek podstawie prawnej. W ciągu ostatnich 5 lat małżonkowie dokonali trzech transakcji sprzedaży gruntów.
Mając na uwadze powyższy stan faktyczny, S. M. przedstawił pytanie: czy zbycie przez niego oraz jego żonę działki nr (...) powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ?
Wnioskodawca stwierdził, iż sprzedana działka nr (...) nie stanowiła części przedsiębiorstwa, a jedynie część majątku osobistego jego oraz małżonki, a ponadto grunt stanowiący m. in. działkę nr (...) miał (i częściowo ma) służyć zaspokajaniu prywatnych potrzeb wnioskodawcy i jego rodziny. W tej sytuacji, w ocenie wnioskodawcy, czynność sprzedaży dokonana została przez podmiot nie będący podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm. - dalej: ustawa o VAT), a w związku z tym nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Dyrektor Izby Skarbowej, działając z upoważnienia Ministra Finansów, w wydanej w dniu (...) interpretacji nr (...), opierając się na art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.
Uzasadniając interpretację stwierdził, że zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o VAT, dostawa działki budowlanej nr (...) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
W wezwaniu wnioskodawca domagał się usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji indywidualnej wskazując na naruszenie art. 15 ustawy o VAT oraz art. 2, art. 9 i art. 12 Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej z dnia 28 listopada 2006r.
Stwierdził, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem, że sprzedaż działki nr (...) będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Za bezpodstawne uznał przypisanie mu zamiaru, jakiego nie miał w dniu nabycia gruntu, jak również w późniejszym okresie. Podkreślił, że sprzedaż gruntu nie miała charakteru zorganizowanej działalności o charakterze zarobkowym.
W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany swojego stanowiska.
Na powyższą interpretację S. M. wniósł skargę, domagając się jej uchylenia. Zarzucił błędną wykładnię przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 2 i art. 9 Dyrektywy 2006/112/WE lub co najmniej dopuszczenie się przez organ podatkowy błędu polegającego na niezastosowaniu art. 2 i art. 9 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 15 ust. 2 ustawy.
W uzasadnieniu stwierdził, iż nabywając grunt wraz z żoną nie działali jako podmioty gospodarcze, lecz jako osoby prywatne, ponieważ grunt został nabyty do majątku prywatnego a nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Skarżący podkreślił, iż w dacie nabycia gruntu nie miał zamiaru jego dalszej odsprzedaży, gdyż pierwotnie grunt miał być przeznaczony na własne potrzeby (uprawa warzyw i zbóż). Natomiast późniejsze wydzielenie i sprzedaż było następstwem zmiany sytuacji życiowej i warunków gospodarczych.
Zwrócił także uwagę, iż sprzedając grunt nie działał w charakterze podatnika podatku VAT, gdyż nie występował jako podmiot gospodarczy, lecz osoba fizyczna. Ponadto nie zostały spełnione również przesłanki dotyczące częstotliwości, ponieważ okoliczności związane z trzema transakcjami zbycia działek świadczą o ich sporadyczności i wyjątkowości.
W konsekwencji sprzedaż działki nr (...) nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej nie znalazł podstaw do zmiany wydanej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 marca 2010r., sygn. akt I FSK 2039/08, przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie: czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i ust. 2 VI Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania podatku VAT z tytułu działalności handlowej.
Pomimo pewnych różnić w stanie faktycznym (w niniejszej sprawie skarżący nie prowadził działalności rolniczej, mając jedynie taki zamiar w chwili zakupu działki; zmiana przeznaczenia gruntu nie nastąpiła niezależnie od woli wnioskodawcy), w ocenie Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I FSK 2039/08) ma znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie powołanego przepisu, postanowił jak w sentencji.
/-/ W. Zygmont /-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska