Uzasadnienie
Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...]r. określił M. W. w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2001r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy, powołując się na ustalenia dokonane w toku kontroli przeprowadzonej w prowadzonej przez podatnika firmie przedsiębiorstwo "A", stwierdził, że w miesiącu lipcu 2001r. odliczył on podatek naliczony określony w fakturze VAT:
- - Nr [...] z dnia [...] września 2001r. w wysokości [...]zł
- - Nr [...] z dnia [...] września 2001r. w wysokości [...]zł.
Faktury te wystawione zostały przez Urząd Miejski z tytułu dzierżawy przez M. W. gruntu nie wykorzystywanego przez niego do celów związanych z działalnością gospodarczą, co wynikało ze złożonego przez niego oświadczenia.
W związku z tym, skoro wydatek poniesiony na wskazany cel nie ma charakteru kosztu uzyskania przychodu, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnikowi nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego określonego w fakturze dokumentującej tenże wydatek.
Ponadto M. W. dokonał odliczenia podatku naliczonego w kwocie [...]zł wynikającego z faktury Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001r. wystawionej na rzecz Z. W.- matki podatnika.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 w/w ustawy skoro nabywcą towaru lub usługi jest inna osoba niż podatnik temu ostatniemu nie przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego określonego dla nabywcy, od podatku należnego.
Łącznie zawyżenie podatku naliczonego wyniosło [...]zł, a zawyżenie zakupów netto [...]zł.
Zgodnie z deklaracją VAT-7 za wrzesień 2001r., po uwzględnieniu korekty z [...]marca 2002r., podatnik wykazał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...]zł. Organ podatkowy mając na względzie wydaną przez siebie decyzję z dnia [...]r. Nr [...], w świetle stwierdzonych wyżej nieprawidłowości określił podatnikowi wysokość tej nadwyżki w kwocie [...]zł, a kwotę do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...]zł.
Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...]r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko Urzędu Skarbowego.
Decyzję tę pełnomocnik M. W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając jej naruszenie:
- - art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej - przez tendencyjną i nieobiektywną ocenę materiału dowodowego,
- - art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej - przez prowadzenie sprawy w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych i nie podjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy,
- - art. 180 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej przez odmowę przeprowadzenia dowodu wnioskowanego przez stronę, tj. przesłuchania wykonawców kwestionowanych robót,
- - art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przez zastosowanie go w sprawie bez uwzględnienia treści przepisu art. 25 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy.
Wobec powyższego strona skarżąca wnosi o uchylenie decyzji organów I i II instancji.
W uzasadnieniu skargi podniesione zostały w szczególności argumenty dotyczące niezasadności, zdaniem skarżącego, nieuznania przez organy podatkowe za koszt uzyskania przychodu wydatków poniesionych przez M. W. w poprzednich miesiącach na roboty remontowe, w związku z czym umniejszono mu kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wcześniejszy okres, co z kolei rzutuje na wysokość tejże nadwyżki za miesiąc wrzesień 2001r.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył co następuje:
Za uzasadnione uznać należy zmniejszenie przez organ podatkowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym o kwoty tego podatku określone zarówno w fakturach wystawionych na nazwisko skarżącego, lecz dotyczących wydatków na nieruchomość niewykorzystywaną przez niego do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, i w fakturach wystawionych na rzecz jego matki.
W świetle przepisu art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) obniżenia kwoty podatku należnego nie stosuje się w przypadku nabycia przez podatnika towarów lub usług nie zaliczonych do kosztu uzyskania przychodu. Nie ulega zaś wątpliwości, że wydatki poniesione przez podatnika w związku z dzierżawą nieruchomości, która nie jest przez niego wykorzystywana do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie stanowią kosztu uzyskania przychodu z tejże działalności.
Ponadto odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej na nazwisko matki skarżącego także uznać należy za nieprawidłowe, bowiem przepis art. 19 ust. 1 powołanej ustawy wiąże przywilej odliczenia przez podatnika podatku naliczonego od podatku należnego z nabyciem przez niego towarów bądź usług. Skoro zakwestionowana faktura nie dotyczyła skarżącego, nie mógł on skorzystać z możliwości odliczenia określonego w niej podatku od swojego podatku należnego.
Ustosunkowując się natomiast do zasadności skorygowania przez organ podatkowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym przypadającej M. W. do zwrotu w miesiącu wrześniu 2001r. zauważyć należy, że w związku z uchyleniem decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...]r. Nr [...], której ustalenia rzutują na rozstrzygnięcie sprawy za miesiąc wrzesień 2001r., skarżącemu przysługuje prawo skutecznego domagania się wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 240 § 1 pkt. 7 Ordynacji podatkowej w przypadku, gdy stanowisko organu podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2001r. ulegnie zmianie. Tym samym oddalenie skargi w niniejszej sprawie nie przesądza sprawy prawidłowego określenia wysokości kwoty zwrotu nadwyżki podatku naliczonego za wrzesień 2001r.
Mając powyższe względy na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
/-/G.Gorzan /-/S.Zapalska /-/M.Skwierzyńska
LF