Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. A. J. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. W petitum skargi wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując to żądanie podniosła, że nie ma wystarczających środków finansowych do uiszczenia zaległego podatku wraz z odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, iż Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu powinien mieć na uwadze interes wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.)
Nie budzi wątpliwości, że obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę.
W ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że choć skarżąca do wniosku nie dołączyła żadnych dokumentów potwierdzających jej aktualną sytuację majątkową, to jednak Sąd jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu nie tylko w oparciu o analizę wniosku strony, ale także o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy (por. postanowienia NSA: z dnia 15 września 2010 r., II FZ 417/10; z dnia 30 listopada 2010 r., II FZ 557/10; publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu, za uwzględnieniem wniosku przemawia przede wszystkim znaczna kwota zobowiązania podatkowego ([...] zł) oraz trudna sytuacja materialna A. J., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 2 maja 2013 r. o przyznaniu skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącą do wniosku o udzielenie prawa pomocy (m.in. zeznanie PIT-36L i PIT-37 za 2011 r. oraz PIT-28 i PIT-37 za 2012 r., zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości otrzymywanego wynagrodzenia, oświadczenie o kosztach miesięcznego utrzymania, wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej z dniem [...] 2012 r., informacje o prowadzonych wobec skarżącej postępowaniach egzekucyjnych), Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie zobowiązań ciążących na skarżącej oraz osiągane przez nią dochody uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na marginesie należy jednak podkreślić, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.