Uzasadnienie
Burmistrz G. decyzją z [...] listopada 2019 r., nr [...] na podstawie art. 21 §1, art. 47 w związku z art. 47 w związku z art. 207 i art., 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 roku poz. 900 ze zm., dalej: "O.p.") oraz - art. 2, 3, 4, 5, 6 ustawy z 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 roku poz. 1170 ze zm.- dalej: "u.p.o.l.") oraz uchwały Rady Miejskiej w G. nr [...] z dnia [...] listopada 2018 roku w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, ustalił R. G. (dalej: "skarżący"), K. G. oraz K. W. wysokość podatku od nieruchomości za 2019 r. na kwotę [...]zł.
Uzasadniając decyzję Burmistrz wskazał, że wysokość podatku ustalił na podstawie informacji w sprawie podatku od nieruchomości oraz ewidencji gruntów i lasów. Za przedmiot opodatkowania przyjął lokal mieszczący się w G. przy ul. [...]. Za podstawę opodatkowania części wspólnych budynku mieszkalnego o wysokości kondygnacji w świetle powyżej 2,20 m przyjął pow. [...] m2, za podstawę opodatkowania części wspólnych budynku mieszkalnego o wysokości kondygnacji w świetle od 1,40 do 2,20 m została przyjęta pow. [...] m2. Za podstawę opodatkowania budynków innych niż mieszkalne związanych z działalnością gospodarcza przyjął [...] m2, natomiast podstawę opodatkowania gruntów związanych z działalnością gospodarczą inną niż rolnicza stanowiła powierzchnia [...] m2.
Pismem z 18 grudnia 2019 r. skarżący wniósł odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji domagając się jej zmiany przez ustalenie mniejszej kwoty podatku od nieruchomości, przyjmując, że powierzchnia budynku inna niż mieszkalna, związana z działalnością gospodarczą to [...] m2 ewentualnie o uchylenie decyzji Burmistrza i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Kwestionowanej na wstępie decyzji skarżący zarzucił:
- 1) obrazę prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.,
- 2) ogólnikowe, a zatem nie dość precyzyjne oparcie się na "informacjach z ewidencji gruntów i lasów";
- 3) błędne przyjęcie, że powierzchnia budynku inna niż mieszkalna, związana z działalnością gospodarczą to [...] m2, gdy w istocie jest to [...] m2;
- 4) naruszenie art. 8 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2019 r. poz. 2096 ze zm. – dalej: "k.p.a.");
- 5) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.;
- 6) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] lutego 2020 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy powołał się m. in. na art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm. – dalej: "p.g.k."). Kolegium wyjaśniło, że z uwagi na treść powołanego przepisu organy podatkowe są związane danymi zawartymi w ewidencji przy ustalaniu wysokości zobowiązania podatkowego. Jeżeli podatnik kwestionuje wysokość podatku od nieruchomości z uwagi na nieprawidłowe dane ujawnione w ewidencji wówczas w pierwszej kolejności powinien wszcząć procedurę zmiany danych w organie ją prowadzącym. Kolegium powołując się na art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wskazało również, że grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z zastrzeżeniem ust. 2a i to bez względu czy są przez tych przedsiębiorców w całości wykorzystywane czy też nie.
W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji zasadnie przyjął w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków oraz złożone przez współwłaścicieli informacje w sprawie podatku od nieruchomości, że powierzchnia spornego lokalu związana z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi [...] m2.
Pismem z 13 marca 2020 r. skarżący wniósł skargę na omówioną powyżej decyzję SKO w L. wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
- 1) obrazę prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.;
- 2) ogólnikowe, a zatem nie dość precyzyjne oparcie się na "informacjach z ewidencji gruntów i lasów";
- 3) błędne przyjęcie, iż powierzchnia budynku inna niż mieszkalna, związana z działalnością gospodarczą to [...] m2, gdy w istocie jest to [...] m2;
- 4) naruszenie art. 8 w zw. z art. 6 k.p.a.;
- 5) naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.;
- 6) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę SKO w L. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna.
Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli zaskarżonej decyzji orzekającej o utrzymaniu w mocy wymienionej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji ustalającej wysokość podatku do nieruchomości za 2019 r. od lokalu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organy obu instancji ustalając powierzchnię spornego lokalu oparły się na zapisach ewidencji gruntów i budynków. Skarżący kwestionuje powyższe poczynanie organów wskazując, że rzeczywista powierzchnia spornego lokalu związana z działalnością gospodarczą to [...] m2 a nie jak wskazały organy [...] m2.
Rację w sporze sąd przyznał organom podatkowym.
Sąd podkreśla, że w sprawie doniosłe znaczenie ma fakt, że powierzchnia użytkowa budynku wykazana w ewidencji gruntów i budynków należy do danych bezwzględnie wiążących organ podatkowy przy wymiarze podatku od nieruchomości. W rezultacie tak długo, jak długo zawarte w ewidencji zapisy nie ulegną zmianie, organ podatkowy nie jest władny do przyjęcia innej powierzchni użytkowej na potrzeby wymiaru podatku od nieruchomości. Zgodnie z art. 21 ust. 1 p.g.k., podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych na tle przytoczonego przepisu art. 21 ust. 1 p.g.k., przyjmuje się, że dane wynikające z ewidencji - w szczególności w przypadku wymiaru podatku od nieruchomości - mają dla organu podatkowego charakter wiążący i nie mogą być przezeń samodzielnie korygowane w ramach postępowania podatkowego, bez zmiany tych wpisów w ewidencji gruntów [por. uchwała NSA z 27 kwietnia 2009 r., II FPS 1/09, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl].
Od zasady tej istnieją wyjątki – wskazane w uchwale NSA z 18 listopada 2013 r., II FPS 2/13 – jednakże okoliczności takie wbrew twierdzeniom skargi nie miały w sprawie miejsca.
Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków można podzielić na dwie kategorie. Pierwszą z nich tworzą dane bezwzględnie wiążące organ podatkowy (ich zmiana może mieć miejsce tylko w stosownym trybie administracyjnym, a organy podatkowe nie mają możliwości ich samodzielnego korygowania). Do kategorii tej zaliczyć można dane ewidencyjne dotyczące przeznaczenia, funkcji, obszaru i granic działek gruntu, a także rodzaju zabudowy i powierzchni użytkowej położonych na tych gruntach budynków. Drugą kategorię stanowią dane o względnej mocy wiążącej, tj. takie, których zgodność z rzeczywistym stanem prawnym lub faktycznym może być w pewnych - niejako wyjątkowych - sytuacjach przy wymiarze podatku weryfikowana, przy zastosowaniu dopuszczalnej procedury. Może to mieć miejsce m.in. w sytuacji, gdy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków pozostają w sprzeczności z danymi zamieszczonymi w innych rejestrach publicznych, których pierwszeństwo (przed danymi ewidencyjnymi) wynika z regulujących ich prowadzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów, lub też w przypadku, gdy posłużenie się wyłącznie danymi ewidencyjnymi musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku (np. możliwe do zastosowania symbole ewidencyjne nie przewidują oznaczenia dla pewnych przedmiotów opodatkowania, wymienionych wprost w ustawie podatkowej).
W takiej sytuacji organ podatkowy zobligowany jest do pominięcia informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, sprzecznych z prawnie wiążącymi danymi innego rejestru publicznego lub tych danych ewidencyjnych, które wykluczają zastosowanie regulacji zawartych w ustawie podatkowej, mających znaczenie dla wymiaru podatku [por. wyrok NSA z 01 marca 2018 r., II FSK 458/16].
W opinii sądu dokonując wymiaru podatku od nieruchomości organy podatkowe były bezwzględnie związane powierzchnią wykazaną w zebranej w postępowaniu ewidencji gruntów i budynków. W związku z tym nie były zobowiązane ani uprawnione do samodzielnego ustalania powierzchni spornego lokalu związanej z działalnością gospodarczą. Ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie. Są więc jedynym organem uprawnionym do dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków. Podatnik kwestionując wysokość podatku od nieruchomości z uwagi na nieprawidłowe dane ujawnione w ewidencji, powinien wyprzedzająco u Starosty [...] wszcząć postępowanie o wprowadzenie zmian w ewidencji (kartoteka) odnośnie powierzchni użytkowej lokalu nr [...] położonego w G. na działce nr [...]. Dokonana zmiana w ewidencji byłaby dla organu podatkowego wiążąca.
Organ podatkowy pierwszej instancji w tej sytuacji prawidłowo obliczył wysokość podatku od nieruchomości na 2019r. wobec przedmiotów zgłoszonych przez współwłaścicieli w kwocie [...]zł, określając zarówno podatników podatku, przyjmując, że są nimi współwłaściciele nieruchomości - lokalu - podlegającej opodatkowaniu, przedmioty opodatkowania podatkiem od nieruchomości, podstawę opodatkowania jak również zastosował prawidłowe stawki podatku od nieruchomości określone w Uchwale Rady Miejskiej w G. Nr [...] z dnia [...].11.2018r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. W konsekwencji należy stwierdzić, że organy podatkowe nie naruszyły art. 21 ust. 1 p.g.k.
Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania w sprawie, grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z zastrzeżeniem ust. 2a i to bez względu czy są przez tych przedsiębiorców w całości wykorzystywane czy też nie. Zatem także w tym zakresie organy podatkowe nie naruszyły z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.
Jednocześnie sąd zauważa, że w postępowaniu podatkowym nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem organy podatkowe nie mogły naruszyć art. 8 w zw. z art. 6, art. 7 w zw. z art. 77 § 1,art. 107 § 3 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.