Uzasadnienie
Skarżąca B. T., pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2006r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Pismem z [...], strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek został poparty ogólną argumentacją o ciężkiej sytuacji materialnej strony oraz wadliwości przedmiotowej decyzji. Jednocześnie w toku równoległego postępowania o przyznanie prawa pomocy, strona przedłożyła do akt sprawy bogatą dokumentację obrazująca jej sytuację majątkową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zakażonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie.
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: ppsa), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Z uwagi na treść powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FZ 585/06).
Wobec powyższego, nie wystarczy więc ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 ppsa [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.).
W opinii Sądu materiał zgromadzony w aktach sprawy pozwala na przyjęcie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, na obecnym etapie sprawy, spowoduje zaistnienie po stronie skarżącej znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. O złej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej świadczą kopie dokumentów, załączonych do postępowania odnośnie do wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskiwane dochody nie wystarczają na miesięczne utrzymanie. Mąż skarżącej z uwagi na stan zdrowia nie może podjąć żadnej pracy. Majątek wnioskodawczyni został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym, z nieruchomości przeprowadzono licytację, Sąd dokonał przybicia własności nieruchomości. Skarżąca jest osobą zadłużoną, ma zaległości w opłatach za gaz, wodę, energię elektryczną i w składkach na ZUS.
Dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.