Uzasadnienie
Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. G. – Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2009 r. nr: [...] obejmującego zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie w.w. skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) zakresem zaskarżenia do sądu administracyjnego objęte są postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym, na które przysługuje zażalenie.
W związku z powyższą regulacją wskazać należy, iż w postępowaniu egzekucyjnym obowiązuje zasada, że organ egzekucyjny wydaje postanowienia wówczas, gdy stanowi tak ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., w skrócie: u.p.e.a.), a zaskarżeniu zażaleniem podlegają tylko te postanowienia, co do których ustawa ta lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowią (art. 17 § 1 u. p.e.a.).
Kompetencja organu nadzoru do wstrzymania czynności egzekucyjnych wynika z art. 35 § 2 u.p.e.a. Sytuacja ta – jak w niniejszej sprawie – może zaistnieć wyłącznie w przypadku, gdy strona wniesie zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie złożonych zarzutów. Z tego względu orzeczenie w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych ma charakter jedynie pomocniczy – wpadkowy - w stosunku do postępowania w sprawie zarzutów i jego treść kierunkowana jest sposobem rozstrzygnięcia zażalenia w tej sprawie.
Z uwagi na to ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o wstrzymaniu albo odmowie wstrzymania czynności egzekucyjnych (art. 35 § 2 u.p.e.a.), co powoduje, iż orzeczenie to nie jest objęte zakresem kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonego treścią art. 3 – 5 P.p.s.a.
W świetle powyższych wyjaśnień należy dodać, iż rozpatrzenie przez Sad wniosku skarżącego o wstrzymanie czynności egzekucyjnych możliwe byłoby – na zasadzie art. 135 P.p.s.a. - wyłącznie w przypadku rozpatrywania skargi na postanowienie w przedmiocie oddalenia zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne (zob.: wyrok NSA z 24 kwietnia 1997 r., I SA/Sz 2034/96, LEX 29803).
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w sentencji.
/-/ Katarzyna Wolna - Kubicka