Uzasadnienie
W trakcie kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem z tytułu podatku od towarów i usług ustalono, że spółka z o.o. j.v. "M.S.A." w P., działalność w przedmiocie produkcji, usług, handlu profilami aluminiowymi i akcesoriów rozpoczęła od dnia 29 marca 1996 r. Natomiast zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatków od towarów i usług oraz podatku akcyzowego VAT-R wraz ze zgłoszeniem identyfikacyjnym osoby prawnej NIP-2 złożyła dopiero dnia 9 kwietnia 1996 r. Zaś pierwszą deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7 złożyła za marzec 1996 r., dnia 25 kwietnia 1996 r. wykazując podatek naliczony w kwocie 77.376 zł, a podatek należny w kwocie 1.664 zł. W takiej sytuacji nadwyżka podatku naliczonego nad należnym wynosiła 75.712 zł i w kwocie 18.669 zł została zwrócona na rachunek bankowy spółki, a do przeniesienia na następny miesiąc pozostała kwota 57.043 zł.
Mając powyższe ustalenia na uwadze Urząd Skarbowy P.-J. decyzją z dnia 8 października 1996 r. (...) określił zobowiązanie przedmiotowej spółki w podatku od towarów i usług za marzec 1996 r. do zapłaty na rzecz urzędu kwotę 20.333 zł.
Na skutek odwołania od powyższej decyzji Izba Skarbowa w P., decyzją z dnia 23 stycznia 1997 r. (...) utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.
Skargę na powyższą decyzję złożyła spółka i zarzucając niezgodność jej z prawem wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. (...).
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie. (...).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga Spółki "M.S.A." nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie trzeba zauważyć, że podstawowe prawo podatnika VAT do obniżania podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług podlega istotnym ograniczeniom. Oznacza to, że mimo uiszczenia przez podatnika przy nabyciu towarów i usług kwot podatku - podatnik nie ma prawa do zmniejszenia własnego podatku należnego o te kwoty.
Przypadki, w których podatnik nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, określone są w art. 25 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./.
Zgodnie z treścią przepisu art. 25 ust. 3 powyższej ustawy, który ma zastosowanie w niniejszej sprawie, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie dokonali zgłoszenia rejestracyjnego lub zostali wykreśleni z rejestru o którym mowa w art.
- 9. Zaś w myśl przepisu art. 9 podatnicy są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 2 złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie rejestracyjne.
W świetle powyższych przepisów, jak trafnie zauważa Izba Skarbowa, możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług jest prawem, przywilejem podatnika, które to prawo podatnik nabywa w momencie dokonania zgłoszenia rejestracyjnego.
Zatem podatek naliczony wynikający z faktur zakupu, które wpłynęły przed dniem zgłoszenia rejestracyjnego, to jest przed dniem 9 kwietnia 1996 r. nie może być uwzględniony w deklaracji VAT-7 za marzec 1996 r., mimo iż deklaracja ta została złożona dnia 25 kwietnia 1996 r. to jest po dniu złożenia przedmiotowego zgłoszenia.
Zresztą sam podatnik miał świadomość tego, iż taką deklarację VAT-7 może złożyć dopiero za kwiecień 1996 r., co wynika wprost z jego zgłoszenia rejestracyjnego.
Wyrok NSA z dnia 29 czerwca 1994 r. SA/Wr 308/94, na który powołuje się skarżący, rozstrzyga nie analogiczną, lecz zupełnie odmienną kwestię w zakresie podatku VAT. Stwierdza bowiem, iż obowiązek podatkowy nie jest uzależniony od rejestracji. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 ustawy osoby, które wykonują czynności wymienione w art. 2, stają się podatnikami z mocy prawa.
Wbrew zarzutom skarżącego, brak również przepisów, które upoważniałyby organ podatkowy do przywrócenia prawa do obniżki podatku należnego o podatek naliczony w przypadku, gdyby nawet opóźnienie zostało uznane za usprawiedliwione.
Z tych to względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ oddalił skargę.