Uzasadnienie
Dnia 22 listopada 2002 roku spółka A wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...], nr [...] uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty długu celnego.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z objęciem funkcji prezesa Zarządu Spółki przez nowego właściciela, spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałoby, kto jest uprawniony do reprezentowania spółki i składania oświadczeń woli w jej imieniu. Pomimo dwukrotnego przesłania zarządzenia na adres spółki nie zostało ono odebrane, ale doręczenie per avizo uznano za skuteczne. Strona nie uzupełniła braków skargi i z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 13 października 2004 roku na podstawie art. 125 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie wskazując, że sprawie nie można nadać dalszego biegu.
Zgodnie z art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu.
W niniejszej sprawie w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania żadna ze stron nie złożyła wniosku o jego podjęcie i z tego względu Sąd na podstawie przywołanych wyżej przepisów postanowił umorzyć przedmiotowe postępowanie sądowe.
/-/M.Lorych-Olszanowska