Uzasadnienie
Pismem złożonym w dniu [...] (data nadania, koperta, k. 8 akt sąd.) "X." Sp. z o.o. w X. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. W piśmie z dnia [...], stanowiącym odpowiedź na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto podkreślić należy, że termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.), chyba że na skutek złożonego przez stronę wniosku, który uznany zostanie za zasadny, sąd orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Zaznaczyć także należy, że uchybienie terminu do wniesienia skargi wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej merytorycznej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze w pierwszej kolejności wskazać należy, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż próbę doręczenia skarżącej spółce postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], na wskazany przez skarżącą adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 18 listopada 2013 r. (pierwsze awizo) i 27 listopada 2013 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżąca podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 5 grudnia 2013 r. nastąpił jej zwrot do organu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 103 akt adm.). Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1015 ze zm.), dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata.
Tym samym, w ocenie Sądu, organ zasadnie przyjął, że przedmiotowe postanowienie zostało skarżącej doręczone w dniu 2 grudnia 2013 r. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał z dniem 2 stycznia 2014 r. Skarga natomiast została nadana przez skarżącą w placówce pocztowej w X. dopiero w dniu 18 lutego 2014 r. (data nadania, koperta, k. 8 akt sąd.), a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Oznacza to, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.