Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 września 2016 r. J. W. i H. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W dniu 28 listopada 2016 r. skarżący uiścili wpis od skargi w kwocie [...]zł.
WSA w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1488/16, uchylił zaskarżoną decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej, wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 2507/17, uchylił powyższy wyrok z dnia 11 maja 2017 r. i przekazał sprawę WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 marca 2018 r. wyznaczono termin kolejnej rozprawy na dzień 27 kwietnia 2018 r.
W piśmie procesowym z dnia 27 marca 2018 r. skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, oświadczyli, że cofają skargę i jednocześnie wnoszą o zwrot wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Należy podkreślić, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi po uchyleniu przez NSA wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W takiej sytuacji sprawa powraca do wojewódzkiego sądu administracyjnego ze wszystkimi konsekwencjami, jakie się z tym wiążą w zakresie czynności dyspozytywnych stron (B. Dauter, Komentarz do art. 60 P.p.s.a.; publ. Lex).
W kontekście powyższych uwag Sąd stwierdza, że pismem z dnia 27 marca 2018 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę inicjującą postępowanie w niniejszej sprawie. Sąd rozpoznając złożone przez skarżących oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane powyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Sąd nie znalazł natomiast podstaw, aby zwrócić skarżącym wpisu od skargi. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku cofnięcia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przez rozpoczęcie rozprawy w wojewódzkim sądzie administracyjnym rozumieć należy wywołanie sprawy, jest to bowiem pierwsza czynność podejmowana na posiedzeniu [art. 98 P.p.s.a. w zw. z § 46 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1177)]. W tej sprawie przed cofnięciem skargi odbyły się już dwie rozprawy, na których wydano orzeczenia merytoryczne co do istoty sprawy. Z akt sądowych wynika bowiem, że sprawa, pierwotnie zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Po 1488/16, była rozpoznawana przez tut.
Sąd na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. Kolejna rozprawa odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zaś wydany w dniu 23 stycznia 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej organu, wyrok uchylający ww. wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi, nie niweczy czynności dokonywanych poprzednio przez sąd pierwszej instancji, lecz jedynie pozbawia wydane orzeczenie skutków prawnych (por. postanowienia NSA: z dnia 17 maja 2006 r., sygn. akt I OZ 657/06; z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt II FZ 224/16; z dnia 14 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 487/16; z dnia 12 sierpnia 2016 r., sygn. akt I GZ 464/16; z dnia 1 marca 2018 r., sygn. akt II FZ 821/17 - dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Fakt nadania sprawie nowej sygnatury (I SA/Po 287/18) nie zmienia okoliczności, że przedmiotem rozpoznania pozostaje nadal ta sama sprawa podatkowa, uprzednio rozpoznawana pod sygn. akt I SA/Po 1488/16, zainicjowana tą samą skargą wniesioną w dniu 29 września 2016 r., która była przedmiotem rozpoznania na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. Zatem na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do zwrotu skarżącym uiszczonego od skargi wpisu. Skarżący koszty te ponoszą, zgodnie z zasadą wynikającą z art. 199 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji postanowienia, w oparciu o art. 199 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a.