Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej z dnia [...]r.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 240 § 1 pkt 4, art. 241 § 2, art. 242, art. 243 § 3 oraz art. 244 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
W uzasadnieniu decyzji podano, że wniosek o wznowienie postępowania złożony został z uchybieniem miesięcznego terminu do jego wniesienia określonego w art. 242 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż strona wiadomość o wydaniu decyzji powzięła w dniu 26 marca 2002 r., a podanie o wznowienie postępowania wniesione zostało w dniu 14 czerwca 2002 r. (data nadania w placówce pocztowej).
Decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej nr [...] z dnia [...]r. wysłana została do podatnika za pośrednictwem poczty w dniu jej wydania, tj. 22 marca 2002 r.
W oparciu o informacje uzyskane od Obwodowego Urzędu Poczty w R. ustalono, że A. L. pismem z dnia 06 grudnia 2001 r. zwrócił się do Urzędu Pocztowego w R. o przekazywanie kierowanej do niego na adres [...] korespondencji, do [...], ul. [...], zaznaczając, że mieści się tam jego firma. Zgodnie z adnotacją dokonaną przez listonosza na kopercie, w której decyzja była przekazywana oraz na załączonym do niej potwierdzeniu odbioru, w dniu 26 marca 2002 r. przesyłka nie została doręczona z uwagi na nieobecność adresata i odmowę jej przyjęcia przez osoby przebywające pod wyznaczonym do doręczeń adresem, tj. przez córki A. L. -E. i Z. L.. W dniu tym przesyłka została awizowana. Ponieważ awizowanej przesyłki nie podjęto, została ona po upływie siedmiu dni zwrócona przez pocztę do Urzędu Kontroli Skarbowej.
Zatem na podstawie art. 150 § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji podatkowej uznano, że decyzja doręczona została A. L. w trybie zastępczym. W myśl powołanych przepisów, w przypadku doręczenia pisma za pośrednictwem poczty, pismo uznano za doręczone z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu, w którym pismo, po awizowaniu, było przechowywane w placówce pocztowej.
Wobec powyższego za termin doręczenia decyzji przyjęto dzień 02 kwietnia 2002 r.
Zarówno na kopercie, w której przedmiotowa decyzja była przekazana oraz na załączonym do niej potwierdzeniu odbioru zawarte są dane pozwalające w nie budzący wątpliwości sposób zidentyfikować nadawcę.
Zatem osoby, które odmówiły odebrania przesyłki wiedziały, że zawiera ona decyzję dla A. L..
W tej sytuacji bezspornym jest, iż o wydaniu decyzji przez Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 22 marca 2002 r. A. L. powziął wiadomość w dniu 26 marca 2002 r., a z dniem 02 kwietnia 2002 r. decyzja ta, w świetle przepisów Ordynacji podatkowej, została uznana za doręczoną. Stanowisko to znajduje także odbicie w postanowieniu Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...]o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji.
Zatem mając na względzie, iż jedną z przesłanek podanych we wniosku o wznowienie postępowania jest brak udziału strony w prowadzonym postępowaniu, zgodnie z art. 242 § 1 Ordynacji podatkowej termin do złożenia podania o wznowienie postępowania minął z upływem miesiąca licząc od dnia 27 marca 2002 r., to jest w dniu 27 kwietnia 2002 r.
Ponieważ podanie złożone zostało w dniu 14 czerwca 2002 r. (data nadania w placówce pocztowej), a więc po upływie określonego przepisami terminu, zgodnie z art. 242 § 2 Ordynacji podatkowej podanie nie podlega rozpatrzeniu.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł pełnomocnik podatnika - W.O., który zarzucił jej naruszenie art. 121, 122 i 123 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu zwrócono uwagę na okoliczność, iż organ nie wziął pod uwagę tego, iż A. L. przebywał i nadal przebywa na zwolnieniu lekarskim po przebytej operacji, a ponadto nie upoważnił nikogo do odbioru korespondencji służbowej kierowanej na jego adres.
Decyzją z dnia [...] r. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej.
W skardze wniesionej do Ośrodka Zamiejscowego Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący A. L. zarzucił decyzji Izby Skarbowej naruszenie art. 120, 121 i 123 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu podatnik wyjaśnił, że nie mógł brać udziału w postępowaniu kontrolnym ponieważ od września 2001 r. znajduje się pod stałą opieką Oddziału Dziennego Diagnostyki Kardiologicznej ZOZ. Ponadto od 14 do 23 stycznia 2002 r. przebywał na Oddziale Kardiochirurgii Szpitala Miejskiego w P., a od 23 stycznia do 1 lutego 2002 r. - w Szpitalu Rehabilitacyjno-Kardiologicznym w K..
Zdaniem skarżącego istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy doręczenie decyzji w okresie choroby podatnika mogło być prawnie skuteczne.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutu, iż organy pomijają milczeniem fakt choroby podatnika i jego leczenia, Izba Skarbowa wyjaśniła, że te okoliczności były przedmiotem analizy w odrębnym postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia [...] r., którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga okazała się bezzasadna.
Wniosek strony skarżącej o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r. oparty został o art. 241 § 2 w związku z art. 242 § 1 i art. 244 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w roku 2002 r.
Zgodnie z w/w przepisami wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji, a więc gdy strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu - następuje tylko na żądanie strony.
Stosowne podanie składa się w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Podanie złożone po upływie tego terminu nie podlega rozpatrzeniu.
W opisanej wyżej sytuacji na wnioskodawcy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż bez swej winy nie brał udziału w postępowaniu.
Z okoliczności sprawy wynika, że A. L. wiedział o toczącym się postępowaniu kontrolnym. Świadczą o tym:
pismo Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2001 r. odebrane osobiście przez skarżącego (k. 270 akt administracyjnych).
pismo A. L. z dnia [...] października 2001 r., w którym nawiązuje do pisma Inspektora z [...] i [...] października 2001 r.(k. 269), pismo A. L. z dnia [...] października 2001r., w którym informuje Inspektora, że w związku z wydarzeniem z dnia [...] października 2001 r. skierował skargę do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z wnioskiem o unieważnienie czynności kontrolnych (k. 249); opis w/w zdarzenia zawiera notatka służbowa sporządzona przez Inspektora Kontroli Skarbowej i komisarza skarbowego (k. 214).
W żadnym piśmie procesowym skarżący nie zaprzeczył, że w dniu [...] października 2001 r. odmówił przyjęcia zawiadomienia o wszczęciu postępowania kontrolnego. Nie zaprzeczył też, że w dniach od [...] do [...] października 2001 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, na którym umieszczone było wskazanie o nr 1 - tj., że chory powinien leżeć (k. 216).
Jednocześnie z przedłożonych dokumentów wynika, że A. L. przebywał w szpitalu w P. i K. od [...] stycznia do [...] lutego 2002 r.
Z kolei w dniu [...] marca 2002 r. skarżący wraz z pozostałymi wspólnikami spółki cywilnej "A" - E. L. i Z.L. ustanowił pełnomocnika w sprawach objętych kontrolami skarbowymi przeprowadzonymi w tej spółce (k. 2 i 157).
W świetle powyższego nie można zgodzić się z zarzutami skargi, że organy mimo choroby i rekonwalescencji skarżącego uznały, że podatnik musi brać udział w toczącym się postępowaniu, oraz że kontrolujący pominął udział podatnika w prowadzonym postępowaniu.
Podatnik mógł w sprawie ustanowić pełnomocnika, o czym został poinformowany (wezwanie Inspektora z 24 września 2001 r. k. 234) i nie odbierał korespondencji od urzędników skarbowych w sytuacji, gdy ci ostatni usiłowali to zrobić (zdarzenie opisane w notatce z 9 października 2001 r. - k. 214). W tym ostatnim przypadku działania urzędników były zgodne z prawem, bowiem art. 148 Ordynacji podatkowej stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu, miejscu pracy, w siedzibie organu podatkowego, a w razie niemożności doręczenia w opisany wyżej sposób, również w każdym m miejscu, gdzie się adresata zastanie.
Podobnie rzecz się miała w sytuacji opisanej w notatce służbowej z dnia [...] lutego 2002 r. (k. 287), kiedy urzędnicy skarbowi podjęli próbę doręczenia podatnikowi protokołu badania dokumentów.
Powyższe okoliczności wskazują, że skarżący z własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, a ponadto uchybił terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 242 § 1 Ordynacji podatkowej.
W tym stanie rzeczy decyzje podjęte w niniejszej sprawie uznać należy za zgodne z prawem obowiązującym w chwili ich wydawania. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).
/-/K.Pawlicki /-/G.Gorzan /-/Wł.Zygmont
LF