Uzasadnienie
[...] wniosła skargę na opisaną powyżej decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej tj. wyciągu z rejestru [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału z dnia [...] lutego 2016 r. została wezwana do wniesienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Niewniesienie wpisu w wyznaczonym terminie opatrzone zostało także rygorem odrzucenia skargi (k. [...] akt sądowych).
Na potwierdzeniu odbioru powyższych wezwań (k. [...] akt sądowych), pod formułą "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym otrzymałem przesyłkę pod adresem wyżej wymienionym" znajduje się podpis w kolorze czarnym "[...]" a następnie dopisek o innym charakterze pisma i w kolorze niebieskim "[...]".
Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął z dniem [...] marca 2016 r. ([...]). W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Natomiast wpłata wpisu w kwocie [...] zł została dokonana już w dniu [...] marca 2016 r.
Dnia [...] marca 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i nadesłał odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Uzasadniając wniosek Prezes zarządu [...] podał, że nadanie pisma [...] marca 2016 r. było niemożliwe ze względu na jego wyjazd rodzinny (urlop) od [...] lutego 2016 r. do [...] marca 2016 r. potwierdzony listą obecności za luty i marzec 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Wyjaśniając powyższe regulacje sąd wskazuje, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia uwzględnienie wniosku.
Sąd stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem ustawowego siedmiodniowego terminu. Skarżąca wraz z tym wnioskiem dokonała czynności, której nie dokonała [...] w zakreślonym terminie. Jednakże nie uprawdopodobniła, aby niedokonanie powyższej czynności procesowej w wyznaczonym terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Dokonując takiej oceny należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona, obiektywnie nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że pismem z dnia [...] lutego 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, że wezwanie doręczono skutecznie i prawidłowo w dniu [...] marca 2016 r. do rąk [...] – Prezesa zarządu [...] (k. [...] akt sądowych). Przebywanie w okresie od [...] lutego 2016 r. do [...] marca 2016 r. na urlopie wypoczynkowym nie jest okolicznością wyłączającą winę w uchybieniu terminu. Nie jest to okoliczność niezależna od Prezesa zarządu [...], na którą nie ma wpływu. Planując urlop powinien zapewnić możliwość prawidłowego prowadzenia w pełnym zakresie korespondencji z sądem. Zwraca uwagę fakt, że korzystanie z urlopu nie przeszkodziło Prezesowi zarządu [...] w odebraniu korespondencji z sądu w dniu [...] marca 2016 r. i opłaceniu skargi w dniu [...] marca 2016 r. Wątpliwości nasuwa więc twierdzenie, że fakt przebywania na urlopie wypoczynkowym legł u podstaw niewykonania wezwania do usunięciu braków formalnych skargi w zakresie przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i odmówił przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.
Dlatego sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł,jak w sentencji postanowienia.