Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę JŁ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Wpis od skargi kasacyjnej wynosi [...].
Wobec tego skarżący J Ł złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie posiada żadnego majątku oraz środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych oraz opłacenie doradcy podatkowego. W [...] przebywał w Areszcie Śledczym w K, następnie był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny. W tym czasie nie uzyskiwał żadnych dochodów, utrzymywał się z prac dorywczych oraz pomocy otrzymywanej od rodziny. Nie posiada żadnego stałego miejsca zamieszkania. Od [...]. został tymczasowo aresztowany i obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B. Jest wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Skarżący oświadczył, że nie ma miejsca zamieszkania, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów, nie uzyskuje również dochodów.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy JŁ pismem z dnia [...] wskazał, że został aresztowany postanowieniem Sądu Okręgowego do [...]. Podał, że działalności gospodarczej nie prowadzi od początku [...] i od tego czasu nie uzyskuje żadnych dochodów podlegających rozliczeniu w Urzędzie Skarbowym. Działalność gospodarcza została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej w [...]. W okresie kiedy nie był aresztowany otrzymywał pomoc w ponoszeniu kosztów utrzymania od rodziców i brata w wysokości około [...] miesięcznie w postaci wyżywienia oraz możliwości zamieszkania. Wskazał, że z tytułu prac dorywczych otrzymywał około [...] w formie pieniężnej lub rzeczowej.
Wniosek skarżącego o udzielenie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy).
W rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa oraz w piśmie uzupełniających wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
/-/V. Mielcarek