Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z [...] marca 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] listopada 2019 r. odmawiającą A. W. umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Wnioskiem z [...] października 2019 r., doprecyzowanym [...] października 2019 r., skarżący zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z prośbą o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, październik, grudzień 2006 r. oraz kwiecień 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę w ramach pomocy de minimis. Wyjaśnił, że ww. zobowiązania podatkowe wynikają z decyzji wymiarowych, które wydane zostały z rażącym naruszeniem zasady sprawiedliwości, na podstawie fałszywych przesłanek i argumentów, a dotyczą zakupionej w 2006 r. linii technologicznej do produkcji ekopaliwa, następnie odsprzedanej z zyskiem [...] zł w 2007 r. Zdaniem skarżącego z tego tytułu podwójnie naliczony został podatek VAT, a kontrole przeprowadzone przez Urząd Skarbowy w O. nie wykazały nieprawidłowości; Urząd Kontroli Skarbowej wyliczył urojony podatek. Odmowa umorzenia zaległości podatkowych spowoduje zaprzestanie regulowania podatków, alimentów, spłaty kredytu, co w konsekwencji doprowadzi do ogłoszenia upadłości.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. decyzją z [...] listopada 2019 r., działając na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 w zw. z art. 67b § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., zwanej dalej O.p.) odmówił skarżącemu umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec, październik, grudzień 2006r. oraz kwiecień 2007r. w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł.
Organ wskazał w uzasadnieniu, że z całokształtu ustalonych okoliczności sprawy wynika, że w sprawie nie występuje ważny interes podatnika lub interes publiczny. Podkreślił w szczególności, że w toku postępowania o ulgę w spłacie zobowiązań organ podatkowy nie może weryfikować co do meritum rezultatów postępowania, w wyniku którego one powstały. Podatnik kilkakrotnie uzyskiwał już pomoc Skarbu Państwa w postaci ulg w spłacie ww. zobowiązań w formie odroczenia ich terminu płatności oraz rozłożenia ich zapłaty na raty, która przy zachowaniu należytej staranności w ich realizacji, jak również dbałości o własny interes, doprowadziłaby do systematycznego umniejszania przedmiotowych zaległości podatkowych. Skarżący w latach 2016-2018 czterokrotnie ubiegał się o umorzenie przedmiotowych zaległości podatkowych i w tym zakresie wydano decyzje odmowne.
Skarżący w odwołaniu od powyższej decyzji, wnosząc o ponowne przeanalizowanie jego przychodów w relacji do istniejących zobowiązań i kosztów utrzymania, powtórzył argumentację dotyczącą zagadnień wymiarowych i podjął polemikę ze stwierdzeniem organu kontroli skarbowej zawartym w decyzji wymiarowej. Wskazał m.in., że z umowy kredytu zawartej w 2006 r. na kwotę [...]zł zostało do spłaty [...] zł. Ponadto w zw. z istnieniem przedmiotowych zaległości podatkowych Urząd Regulacji Energetyki w [...] wygasił koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej, wskutek czego skarżący zaprzestał prowadzić działalność gospodarczą w październiku 2019 r. i będą generowane koszty zamiast wpływu podatku do budżetu państwa. Wygaszenie koncesji, zdaniem skarżącego, jest okolicznością nową i nieoczekiwaną, mającą wpływ na bieżącą sytuację prowadzonego przedsiębiorstwa. Jedynie umorzenie zobowiązań może spowodować jego reanimację, co leży w interesie zarówno podatnika, jak i publicznym.
Skarżący wskazał również istniejące zobowiązania cywilnoprawne w kwocie [...]zł z tytułu alimentów zasądzonych wyrokiem sądowym, potrącanych z jego emerytury, którą otrzymuje w kwocie [...]zł. Z powyższego tytułu posiada zaległość w kwocie [...]zł, która stale rośnie. Ze względu na nieuzyskiwanie przychodów z działalności gospodarczej, po zapłaceniu alimentów, skarżący praktycznie nie ma środków do życia, a stan zdrowia i wiek, nie pozwalają na podjęcie dodatkowej pracy. Nie ma realnych szans na zwiększenie przychodów i wykonanie przedmiotowych zaległości podatkowych, co uzasadnia złożenie wniosku o ich umorzenie. Nie posiada żadnego majątku, a ten który posiadał został zlicytowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Przyznane poprzednio ulgi są bez znaczenia, bowiem skarżący nie był w stanie regulować raty z uwagi na spłacany kredyt na zakup inwestycji oraz oszustwa kontrahentów.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z [...] marca 2020 r., wskazaną we wstępie, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ przytoczył art. 67b § 1 pkt 2 O.p. oraz wskazał wynikające z rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. U. UE L 352/1) kryteria dopuszczalności udzielenia pomocy de minimis. Stwierdził, że jak wynika z CEIDG, skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw od [...] kwietnia 2001 r. – nadal jest podmiotem aktywnym, wbrew tezie skarżącego o zaprzestaniu prowadzenia działalności w październiku 2019 r. Z przedłożonych przez skarżącego dowodów wynika, że korzystał z pomocy de minimis w przeszłości, przy czym oceniając wniosek skarżącego przez pryzmat wypełnienia wymogów formalnych określonych przepisami ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tj. Dz. U. z 2018r., poz. 362 ze zm.) i rozporządzenia Komisji – udzielenie pomocy skarżącemu jest dopuszczalne, co jednak nie oznacza automatyczne uzyskanie pomocy.
Konieczne jest ziszczenie się przesłanek z art. 67a § 1 O.p., tj. ważnego interesu podatnika lub interesem publicznego, przy czym wystąpienie tych przesłanek nie gwarantuje otrzymania ulgi w spłacie zobowiązań bowiem decyzję w tym zakresie ustawodawca pozostawił organowi podatkowemu, który działa na zasadzie uznania administracyjnego. Organ wskazał, z czego wynikają zaległości skarżącego – decyzje wymiarowe oraz wyroki WSA w Poznaniu i NSA oddalające skargi skarżącego. Stwierdził, że skarżący podjął stosowne kroki prawne w celu weryfikacji przedmiotowych decyzji wymiarowych, jednak w niniejszym postępowaniu nadal polemizuje z ustaleniami dokonanymi przez organy administracji skarbowej, oczekując ponownego zbadania ich poprawności, co nie podlega badaniu w postępowaniu wywołanym wnioskiem podatnika o umorzenie zaległości podatkowych.
W ocenie organu odwoławczego geneza powstania zaległości podatkowych wynikająca z orzeczeń organów podatkowych, zaaprobowanych prawomocnymi wyrokami sądów administracyjnych pozwala na wyprowadzenie wniosku, że nie były to okoliczności niezależne od działań skarżącego, na które nie miał on żadnego wpływu. Organ zauważył również, że z akt sprawy nie wynika, że Urząd Regulacji Energetyki wygasił skarżącemu koncesję, lecz jedynie wszczął postępowanie we wskazanym zakresie. Z zeznań rocznych skarżącego wynika, że za poszczególne lata od 2015 do 2018 r. jego przychód wynosił odpowiednio [...] zł za 2015 r., [...] za 2016 r., [...] zł za 2017 r., [...] zł za 2018 r. i [...] zł za 10 miesięcy 2019 r. Z informacji przedłożonej przez skarżącego wynika, że za okres listopad-grudzień 2019 r. nie osiągnął żadnych przychodów, natomiast poniósł wydatki w łącznej kwocie [...]zł.
Ponadto otrzymuje wynagrodzenie w kwocie [...]zł miesięcznie z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki, której właścicielem jest żona skarżącego; otrzymuje również świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego w wysokości [...] zł miesięcznie, które zostało objęte zajęciem dokonanym [...] września 2018 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. i jest ono objęte potrąceniem egzekucyjnym na rzecz małżonki skarżącego z tytułu renty alimentacyjnej zasądzonej przez Sąd Rejonowy w O. wyrokiem z [...] listopada 2018 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, która miała być płatna do rąk powódki, jednak wnioskiem z [...] października 2019 r. skarżący wniósł do ZUS Inspektoratu w [...] o przekazywanie jego świadczenia emerytalnego na rzecz małżonki z tytułu alimentów. W odpowiedzi z [...] października 2019 r. Zakład poinformował, że dopuszczalne jest potrącenie kwoty [...]% świadczenia i w związku z tym od [...] listopada 2019 r. potrącana będzie kwota [...]zł.
Wskazał również, że potrącenia egzekucyjne z tytułu należności alimentacyjnych korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia, a zatem od tej daty wstrzymana zostaje realizacja potrąceń na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w O.. W piśmie z [...] lutego 2020 r. skarżący podkreślił, że zadłużenie z tytułu alimentów wynosi [...] zł i co miesiąc powiększa się o kwotę [...]zł. Po uregulowaniu składki zdrowotnej otrzymywana przez skarżącego emerytura to [...] zł, a jakiekolwiek dochody, które pojawiłyby się w przyszłości skarżący będzie przekazywał na poczet zadłużenia z tytułu alimentów.
Skarżący oświadczył, że korzysta z różnych form pomocy państwa, a także z obiadów Caritas czy przykościelnej lodówki. Łączny dochód skarżącego to zatem [...] zł, natomiast wydatki – [...] zł. W piśmie z [...] stycznia 2020 r. skarżący poinformował, że pozostałe do spłaty obciążenia kredytowe przedsiębiorstwa na dzień [...] listopada 2019 r. wynoszą [...] zł. Skarżący posiada ˝ udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego, a pozostała część należy do małżonki. Lokal ten został nabyty [...] kwietnia 2018 r., a ułamkowa część nieruchomości skarżącego jest objęta zajęciem Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. oraz wpisem hipoteki przymusowej z tytułu przedmiotowych zaległości podatkowych na rzecz organu podatkowego i hipoteki umownej na rzecz Gminy O.. W oświadczeniu o stanie majątkowym skarżący wskazał, że lokal ten stanowi zabezpieczenie z tytułu należności alimentacyjnych.
Skarżący podkreślił również, że nie posiada żadnego majątku, a posiadany uprzednio został zlicytowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Organ ustalił jednakże, że miesiąc po oddaleniu skargi na decyzję wymiarową w sprawie podatku VAT za 2006 r. przez WSA w Poznaniu skarżący z małżonką [...] listopada 2011 r. spisali umowę o podział majątku wspólnego, na mocy której małżonka nabyła na wyłączną własność cały ich majątek wspólny obejmujący 5 nieruchomości (w tym 3 obciążone hipoteką), na których małżonka skarżącego ustanowiła dożywotnie i nieodpłatne prawo ich użytkowania. Małżonkowie zawarli umowę bez spłat i dopłat, jako wzajemnie rozliczenie i bez roszczeń, przy czym małżonka zobowiązała się do spłaty wierzytelności zabezpieczonych hipotekami.
Organ wskazał sprzeczności i niekonsekwencje wynikające z przedłożonych przez skarżącego dowodów. Wbrew tezom skarżącego Urząd Regulacji Energetyki w [...] nie wygasił koncesji skarżącego, leczy jedynie wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia koncesji. Z CEIDG wynika, że działalność podatnika nie została zawieszona ani zlikwidowana. Wbrew umowie zawartej z małżonką [...] listopada 2011 r. z wyjaśnień i dowodów wynika, że skarżący sam spłaca kredyt, co wskazuje na pozorność zapisu umowy o podział majątku wspólnego albo niezgodne ze stanem faktycznym twierdzenie skarżącego o jego obciążeniu kredytowym. Niezrozumiałe jest również postępowanie skarżącego, który z własnej inicjatywy występuje o przekazywanie całości świadczenia emerytalnego na rzecz małżonki, a nie wystąpił o zmniejszenie zasądzonych alimentów. Organ zauważył, że podatnik zamierza wszelkie dochody przeznaczyć na spłatę zadłużenia z tytułu alimentów, w sytuacji gdy uprawniona do alimentacji małżonka jest jedynym udziałowcem spółki, której przychód w 2018 r. wyniósł [...] zł, a w której skarżący jest prezesem zarządu za wynagrodzeniem.
Spółka i przedsiębiorstwo skarżącego mają tożsame adresy siedzib. Ponadto, jak wynika z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] października 2017 r., rozkładającej na raty zapłatę zaległości podatkowych – skarżący płacił w tym okresie dobrowolne alimenty w kwocie [...]zł, po czym po zasądzeniu alimentów w kwocie [...]zł zaprzestał je realizować od [...] października 2018 r. do [...] grudnia 2019 r. W ocenie organu szereg zależności ekonomiczno-finansowych istniejących pomiędzy małżonkami pozwala uznać, że niektóre elementy sytuacji ekonomicznej skarżącego zostały wykreowane na potrzeby postępowania o umorzenie przedmiotowych zaległości. Organ nie stwierdził zatem istnienia przesłanki ważnego interesu podatnika ani interesu publicznego, tym bardziej, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. kilkukrotnie udzielił skarżącemu ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych – łącznie 6 decyzjami, przy czym ostatnia, najwyższa rata w kwocie [...]zł nie została wykonana i uległa wygaszeniu [...] marca 2018 r.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący przedstawił historię zakupu i sprzedaży inwestycji stwierdzając, że zapłacił wymagany podatek VAT. Wskazał również, że jego emerytura jest zajęta na rzecz zobowiązania alimentacyjnego i zostaje mu [...] zł na życie, wliczając w to zarobek w spółce. Będzie zatem musiał wystąpić do organów państwowych i samorządowych po pomocy, by utrzymać się przy życiu. Do października 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wstrzymał egzekucje przedmiotowych zaległości, co skutkowało możliwością prowadzenia działalności gospodarczej, w wyniku której odprowadził dziesiątki tysięcy złotych w podatkach. Jednak wskutek uchylenia tego postanowienia musiał zawiesić działalność gospodarczą. Ma wydatki w wysokości [...] zł (w tym alimentacyjne, bankowe, itp.) oraz przychody w wysokości [...] zł (emerytura), [...] zł z pracy zarobkowej i średnio [...] zł z działalności gospodarczej.
Tym samym przychody pokrywają się z wydatkami, a skarżący nie jest w stanie spłacać zaległości w żadnej formie. Zachodzi zatem podstawa do umorzenia zaległości podatkowej, co spowoduje ponowne wpłacanie podatków z wznowionej działalności gospodarczej. Brak umorzenia zaległości spowodował brak wystawienia zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach, a w konsekwencji wygaszenie koncesji na obrót paliwami płynnymi wydanej przez Urząd Regulacji Energetyki w [...] wydanej 30 lat wcześniej. W ocenie skarżącego decyzje wydano z rażącym naruszeniem zasady sprawiedliwości, wskutek uwzględnienia kryteriów oczywiście nieistotnych lub nieracjonalnych oraz przesłanek nieprawdziwych. Zdaniem skarżącego umorzenie przedmiotowych zaległości jest korzystne dla państwa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Spór dotyczy zasadności zaskarżonej decyzji, mocą której zostało utrzymane w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji odmawiające skarżącemu umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę.
Rację w przedstawionym powyżej sporze sąd przyznał organom podatkowym.
Materialno-prawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji stanowił art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., zwanej dalej O.p.). Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może: umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Organ stwierdził, że na gruncie art. 67b § 1 O.p. oraz ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 362, ze zm.) pomoc de minimis jest dopuszczalna. Jednak w ocenie organu nie zostały spełnione przesłanki ważnego interesu podatnika ani interesu publicznego.
Na wstępie należy zauważyć, że skarżący w skardze podnosi argumentację mającą na celu podważanie podstaw zaległości. Należy podkreślić, że sprawa dotycząca zaległości podatkowych została rozpoznania ostatecznie, wyroki w tych sprawach są prawomocne. Tym samym żadne argumenty strony w tym zakresie nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu o udzielenie ulgi.
Przechodząc do oceny rozstrzygnięcia należy pod kątem instytucji z art. 67 a § 1 pkt 3 O.p. należy zauważyć, że decyzja w przedmiocie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych zapada w ramach tzw. uznania administracyjnego. Uznanie to nie wyraża się jednak w swobodzie oceny w danym stanie faktycznym sprawy okoliczności odpowiadających pojęciom ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, ale w możliwości negatywnego dla podatnika rozstrzygnięcia nawet przy ich ustaleniu [por.: wyrok NSA z 5 października 2017 r., II FSK 1169/17, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Legalność decyzji uznaniowych podlega ograniczonej kontroli.
Sąd administracyjny nie jest organem trzeciej instancji w postępowaniu administracyjnym i nie może poddawać ocenie, czy dokonany przez organ podatkowy wybór jest trafny. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności decyzji administracyjnej. Sąd administracyjny nie rozstrzyga o tym, czy zaległość podatkowa, odsetki za zwłokę winny zostać umorzone. Takie rozstrzygnięcie należy wyłącznie do organów administracyjnych. Decyzja "uznaniowa" podlega jednak w pełnym zakresie badaniu co do jej zgodności z przepisami proceduralnymi, a więc do oceny, czy organ podatkowy prawidłowo zgromadził materiał dowodowy oraz czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym mają swoje uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym oraz czy dokonana ocena mieści się w ustalonych graniach zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. Na tle regulacji art. 67a § 1 pkt 3 O.p. należy stwierdzić, że w jego brzmieniu ustawodawca odwołuje się do pojęcia "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu publicznego".
Jedynie w razie wystąpienia ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego możliwe staje skorzystanie z prawa do wydania decyzji przyznającej ulgę w spłacie zobowiązania podatkowego. Przesłankę interesu publicznego interpretuje się zazwyczaj jako dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, korektę błędnych decyzji itp. [B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki – "Ordynacja podatkowa". Komentarz 2004, Oficyna Wydawnicza "Unimex", Wrocław 2004, str. 282]. Przy jej ocenie należy również uwzględnić zasadność obciążenia państwa, a w rezultacie całego społeczeństwa kosztami udzielonej w ten sposób pomocy.
Z kolei pojęcie ważnego interesu podatnika nie można ograniczać tylko i wyłącznie do sytuacji nadzwyczajnych czy też zdarzeń losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych, albowiem pojęcie to funkcjonuje w zdecydowanie szerszym znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje nadzwyczajne, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika, wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów oraz wydatków, a w tym względzie również wydatków ponoszonych w związku z ochroną zdrowia własnego lub członków najbliższej rodziny (koszty leczenia).
W związku z tym w postępowaniu podatkowym wszczętym wnioskiem podatnika o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych szczególny nacisk winien być położony na analizę sytuacji rodzinnej podatnika [tak: wyrok NSA z 10 marca 2009 r., I FSK 31/08].
Zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji prawidłowo ustaliły, że brak jest przesłanek dla przyznania skarżącemu wnioskowanej ulgi.
W orzecznictwie wskazuje się, że trudna sytuacja materialna podatnika sama w sobie nie może być uznana za przesłankę umożliwiającą zastosowanie ulgi, a tym bardziej nie można jej utożsamiać z ważnym interesem podatnika. Ulga podatkowa stanowi nadzwyczajny środek prawny. Umorzenie zaległości podatkowej oznacza bowiem całkowitą rezygnację wierzyciela z wierzytelności podatkowej. Realizacja przez stronę obowiązku regulowania innych zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów czy innych zaległości stanowi niewątpliwie obciążenie dla budżetu strony, jednakże sama w sobie nie wyklucza spłaty powstałego zadłużenia - przeciwnie, strona nie może preferować długów, w tym osobistych względem zadłużenia z tytułu należnych podatków (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 11 marca 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 984/19). W niniejszej sprawie skarżący powoływał się m.in. na rzekomo ciążące na skarżącym zobowiązanie kredytowe. Jak jednak wykazał organ, jest to sprzeczne z umową o podział majątku wspólnego zawartą z małżonką [...] listopada 2011 r.
Ponadto, co nie jest sporne w niniejszej sprawie, skarżący w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej osiągał wielomilionowe przychody – wyłącznie przez 10 miesięcy 2019 r. osiągnął przychód w wysokości [...] zł, a w poprzednich latach odpowiednio [...] zł w 2015 r., [...] w 2016 r., [...] zł w 2017 r. i [...] zł w 2018 r. Ze skargi wynika, że do października 2019 r. wstrzymana była egzekucję administracyjna, dlatego skarżący prowadził działalność gospodarczą i jak stwierdził w skardze, odprowadzał dziesiątki tysięcy złotych w podatkach, co świadczy, że uzyskiwał wysokie dochody z działalności gospodarczej.
Skarżący nadal formalnie prowadzi działalność gospodarczą, tylko od listopada 2019 r. nie dokonuje żadnych obrotów, z uwagi na podjęte czynności egzekucyjne, jak stwierdził w skardze, nie mógł działać, z uwagi na "miecz egzekucyjny". Wskazana powyżej okoliczność nie jest w żadnej mierze argumentem uzasadniającym wniosek skarżącego.
Należy zauważyć, że skarżący otrzymał łącznie 6 decyzji przyznających ulgi w zakresie spłaty zobowiązań podatkowych, zatem miał stwarzaną możliwość sukcesywnej spłaty zadłużenia. Nadto powoływanie się na obowiązek spłaty kredytów jest bezzasadne, skoro zgodnie z zapisem umowy o podział majątku wspólnego z 2011 r., obowiązek ten przejęła żona.
Jednocześnie skarżący mimo deklarowanego zmniejszenia możliwości zarobkowych (jest zatrudniony w spółce małżonki za wynagrodzeniem [...] zł, choć zdaniem organu ze względu na wiedzę i doświadczenie skarżącego jego wartość na rynku menedżerskim jest wysoka, a spółka w 2018 r. osiągnęła przychód w wysokości [...] zł) nie wystąpił o zmniejszenie zasądzonych alimentów, lecz przeciwnie – o przekazywanie całości świadczenia emerytalnego na rzecz małżonki (a jednocześnie pracodawcy, prowadzącego działalność pod tym samym adresem co skarżący). Ponadto wbrew tezom skarżącego – zarówno nie została cofnięta mu koncesja na obrót paliwami ciekłymi, ani też nie zawiesił czy zlikwidował prowadzonej przez siebie działalności. Słusznie zatem organy uznały, że elementy sytuacji ekonomicznej skarżącego, mające świadczyć o tym, że praktycznie nie ma on środków do życia i mimo chęci uregulowania zaległości nie jest w stanie jej zapłacić – zostały wykreowane na potrzeby postępowania o umorzenie przedmiotowych zaległości podatkowych.
Nadto należy stwierdzić, że okoliczności związane z powstaniem zaległości podatkowych nie są wprost brane pod uwagę w postępowaniu o udzielenie ulgi podatkowej, jednak analizując przesłankę interesu publicznego, czy ważnego interesu podatnika, okoliczności te mogą mieć znaczenie.
Analiza materiału dowodowego wskazuje, że ocena dokonana przez organ pod kątem ważnego interesu podatnika i interesu publicznego jest prawidłowa.
W związku z powyższym zdaniem Sądu zaskarżona decyzja wraz poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji odpowiadają prawu.
Z uwagi na powyższe sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.) orzekł jak w sentencji.