Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 12 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Po 3109/02

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Barbara Koś (spr.) As. sąd. Małgorzata Bejgerowska
st. sekr. sąd. Teresa Matuszewska protokolant
Rozpoznanie
w dniu 12 kwietnia 2006 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie określenia kwoty długu celnego
Od orzeczenia
od decyzji

Sentencja

postanawia:

  1. umorzyć postępowanie /-/ M. Bejgerowska /-/ M. Kwiecińska /-/ B. Koś AŻ

Uzasadnienie

M. S., prowadzący przedsiębiorstwo "A" wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania (złożonego w jego imieniu przez J. C.) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...].

Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej orzekł o uchyleniu powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania (oryginały decyzji w aktach administracyjnych, a kserokopie na k. 29-32 akt sądowych). Postanowienie to zostało doręczone stronom, tj. pełnomocnikowi Agencji Celnej "B" w dniu [...] natomiast M. S. w dniu [...] w trybie art. 146 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.Nr 137 poz. 926 ze zm.), co wynika z dowodów doręczenia nadesłanych przez organ celny na żądanie Sądu i złożonych do akt administracyjnych. Doręczenie postanowień bezpośrednio M. S., a nie ustanowionemu przez niego pełnomocnikowi - J. C. - było prawidłowe, ponieważ J. C., który miał reprezentować stronę jako jej pracownik, nie przedłożył organom celnym umowy o pracę, w celu wykazania, że w dacie udzielenia pełnomocnictwa, tj. w dniu 5 stycznia 2002 r., był pracownikiem firmy "A".

Skoro zatem wyeliminowano z obrotu prawnego orzeczenie organu I instancji, to bezprzedmiotowe stało się rozpatrywanie skargi na postanowienie organu II instancji wydane w przedmiocie dopuszczalności odwołania od tego aktu prawnego. Oczywistym bowiem jest, iż postanowienie organu odwoławczego (jako dotyczące w istocie decyzji usuniętej z obrotu prawnego) nie może już wywoływać jakichkolwiek skutków prawnych.

Z powyższych względów Sąd uznał, iż rozpoznanie sprawy ze skargi na orzeczenie organu II instancji stwierdzające niedopuszczalność odwołania od nieistniejącej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, stało się bezprzedmiotowe, wobec czego - działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmian.) - orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.

/-/ M. Bejgerowska /-/M. Kwiecińska /-/B. Koś

AŻ

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.