Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2021 r. spółka wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w rubrum orzeczenia.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 7 kwietnia 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki, tj. wyciągu z KRS – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem z 20 kwietnia 2021 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi –w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono skarżącej w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 26 kwietnia 2021 r. oraz 5 maja 2021 r.) na adres spółki podany w skardze. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego jej awizowania. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 10 maja 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały usunięte, również skarga nie została opłacona.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Jednym z takich braków jest niedołączenie przy pierwszej czynności w postępowaniu dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - zgodnie z art. 29 P.p.s.a. Ponadto, stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie wobec niemożności doręczenia skarżącej pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do strony skarżącej, nastąpiło w dniu 26 kwietnia 2021 r. Powtórne awizo zostało dokonane 5 maja 2021 r. Nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania,pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło 26 kwietnia 2021 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 10 maja 2021 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem 17 maja 2021 r.
W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi oraz nie uiściła należnego wpisu. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.