Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga M. G. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – G. z dnia [...] w sprawie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec zobowiązanej na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2009 r.
W petitum powyższej skargi strona wniosła o zawieszenie trwającej egzekucji po złożeniu zarzutów, natomiast w jej uzasadnieniu – "(...) o wstrzymanie dokuczliwego postępowania egzekucyjnego, które pozwoliłoby skarżącej na swobodne decydowanie i prowadzenie rozpoczętej działalności gospodarczej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.).
Jednakże wskazane postanowienie może zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem – po pierwsze - aktów zobowiązujących, tzn. ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, po drugie - aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz po trzecie - aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05; T. Woś – red., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie w sprawie nieuznania zarzutów wniesionych na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zaskarżony akt należy zaliczyć do kategorii aktów prawnych, których nie można wykonać, gdyż nie nakłada ono na stronę skarżącą żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Niemożliwe jest w związku z tym zaistnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Jednocześnie Sąd zauważa, iż nie ma kompetencji do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Przysługuje ona bowiem wyłącznie organowi egzekucyjnemu (por. art. 34 § 3, art. 56, art. 110p § 3, art. 114d ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Dz. U. 2005, Nr 229, poz. 1954 ze zm.).
Z uwagi na powyższe, Sąd postanowił, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.
/-/ Maria Skwierzyńska