Uzasadnienie
Pismem z [...] marca 2021 r. skarżąca wniosła skargę na wskazane w sentencji postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2021 r., wezwano skarżącą, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia jej braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numeru PESEL. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 13 maja 2021 r. (k. [...] akt sąd.). Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 20 maja 2021 r. Do dnia rozpatrywania sprawy brak skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako pierwsze z pism składanych w toku postępowania sądowoadministracyjnego musi zawierać numer PESEL wnoszącej ją strony. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje natomiast jej odrzuceniem.
Zaznaczyć należy, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej było jasne i czytelne. Sąd precyzyjnie określił jakim brakiem formalnym skarga jest obarczona oraz co należy uczynić, aby brak ten uzupełnić. Poinformował również z jakimi konsekwencjami skarżąca będzie musiała się liczyć w przypadku niewykonania wezwania. Skarżąca nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił, jak w p. I sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w p. II sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.