Uzasadnienie
W skardze z dnia 01 kwietnia 2011 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, na czas rozpoznania niniejszej sprawy. W ocenie skarżącego wniosek jest uzasadniony z uwagi na konieczność udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Zdaniem skarżącego "z całości akt sprawy wynika, iż okoliczności sprawy nie są jednolite i pewne, wobec czego wykonanie zaskarżonej decyzji, może spowodować wyrządzenie znacznej szkody wobec skarżącego" (str. 15 skargi - k. 17 akt sądowych).
Dyrektor Izby Skarbowej w P., po rozpatrzeniu w/w wniosku, który do organu wpłynął w dniu 05 kwietnia 2011 r., postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji (k. 28 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter zamknięty, inne okoliczności (np. sporny charakter należności) nie mogą być brane pod uwagę. Wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w ten sposób, iż brak ochrony tymczasowej doprowadzi do powstania takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" - Wyd.
Prawnicze LexisNexis 2006, s. 190 i powołane tam orzecznictwo). Jednakże to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepubl.).
Strona skarżąca winna wskazać poprzez podanie konkretnych faktów, znajdujących potwierdzenie w dokumentach źródłowych, zwłaszcza dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej, że brak tymczasowej ochrony skutkować będzie nieodwracalną szkodą. Niewskazanie przez stronę okoliczności uzasadniających twierdzenie, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji powstanie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie stanowi przy tym braku formalnego, do którego uzupełnienia należy stronę wezwać w trybie określonym w art. 49 § 1 powołanej ustawy, ale stanowi o braku merytorycznych przesłanek do uwzględnienia wniosku.
Przedmiotowy wniosek nie zawiera takiego uzasadnienia i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 w/w ustawy.