Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 23 października 2014 r., sygn. akt I SA/Po 364/14

Uzasadnienie

W dniu [...] października 2013 r. [...] (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) złożył wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie potwierdzenia zakwalifikowania sprzedawanych przez niego towarów do PKWiU 24.33.11.0., a w konsekwencji zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do ich sprzedaży.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca działa na rynku stalowym od 1998 r. i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej skupia się w głównej mierze na cięciu i gięciu blach wykonanych ze stali niestopowej. Jako materiał do obróbki wykorzystuje arkusze blachy stalowej walcowanej na gorąco o grubości do 100 mm. Przy wykorzystywaniu gilotyny wnioskodawca wycina z arkuszy blachy o grubości do 15 mm różne formaty blachy regularne i nieregularne. Przy wykorzystaniu plazmy wnioskodawca wypala z blachy o grubości do 100 mm różne kształty i formaty blachy regularne i nieregularne. Nadto cześć wyciętych elementów stalowych (zarówno na gilotynie jak i plazmie) podlega profilowaniu i kształtowaniu na zimno na krawędziarce, a w niektórych elementach wycinane są różne otwory.

Odbiorcami elementów stalowych opisanych wyżej (a więc wyciętych, wygiętych i profilowanych z blachy, z otworami i bez) są przedsiębiorcy będący podatnikami VAT czynnymi. Opisane elementy stalowe sprzedawane są w stanie surowym (nie zabezpieczonym jakimkolwiek materiałem antykorozyjnym) i wykorzystywane są przez odbiorców jako półprodukty do dalszej obróbki w procesie budowlanym, technologicznym lub produkcyjnym. Wnioskodawca nie jest producentem gotowych wyrobów metalowych.

W związku z poszerzeniem katalogu produktów objętych tzw. »procedurą odwróconego VAT-u« i rozszerzeniem załącznika nr 11 do ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm. dalej: ustawa o VAT),pojawiają się problemy z klasyfikacją sprzedaży na rzecz podatników VAT czynnych wykonywanych i zlecanych do wykonania wnioskodawcy elementów stalowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1. Czy wycięte na gilotynie z blachy niestopowej o grubości do 15 mm, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno regularne kształty, płaskowniki, ceowniki, zetowniki, itp. stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

2. Czy wycięte i wypalone na plazmie z blachy niestopowej o grubości do 100 mm, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno regularne kształty, płaskowniki, ceowniki, zetowniki, itp. stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

3. Czy wycięte i wypalone na plazmie z blachy niestopowej o grubości do 15 mm, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno regularne kształty, płaskowniki, ceowniki, zetowniki, itp. stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

4. Czy wycięte i wypalone na plazmie z blachy niestopowej o grubości od 1 do 100 mm, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno regularne kształty, płaskowniki, ceowniki, zetowniki, itp. stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

5. Czy wycięte na gilotynie z blachy niestopowej o grubości do 15 mm nieregularne kształty, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno w nieregularny sposób stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

6. Czy wycięte i wypalone na plazmie z blachy niestopowej o grubości do 100 mm nieregularne kształty, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno w nieregularny sposób stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

7. Czy wycięte na gilotynie z blachy niestopowej o grubości do 15 mm nieregularne kształty, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno w nieregularny sposób - po wykonaniu w ich powierzchni otworów - stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

8. Czy wycięte i wypalone na plazmie z blachy niestopowej o grubości do 100 mm nieregularne kształty, a następnie wygięte na krawędziarce na zimno w nieregularny sposób stanowią kształtowniki otwarte, formowane i profilowane na zimno ze stali niestopowej (PKWiU nr 24.33.11.0) - poz. nr 21 ustawy o VAT?

Wnioskodawca wyraził pogląd, że wszystkie elementy stalowe wskazane we wniosku, a więc wycięte gilotyną jak też wypalone plazmą z blachy stalowej niestopowej a następnie poddane gięciu na zimno za pomocą krawędziarki stanowią kształtowniki otwarte formowane lub profilowane zaliczane do PKWiU nr 24.33.11.0,wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT i mogą zostać objęte procedurą tzw. »odwróconego podatku VAT«, jeżeli odbiorcą tych produktów będą podatnicy VAT czynni, a wnioskodawca jako podatnik VAT czynny będzie wystawiał na wyżej opisanych odbiorców faktury VAT bez obciążania ich podatkiem VAT. Za taką klasyfikacją przemawia to, że elementy wycięte z blachy a następnie poddane kształtowaniu lub profilowaniu na krawędziarce nie są elementami całkowicie obrobionymi (np. zabezpieczenie przed korozją, malowanie, spawanie) i będą podlegały dalszej obróbce przez odbiorców - podatników VAT czynnych.

Argumentem za jest również uzasadnienie projektu ustawy - druk sejmowy 1515, zgodnie z którym intencją ustawodawcy przy rozszerzaniu załącznika 11 do ustawy o VAT, było objęcie szerokiej grupy wyrobów stalowych, a zgoda Komisji Europejskiej dotyczy wyrobów stalowych stanowiących półprodukty. Według wnioskodawcy - jako producenta, wszystkie wymienione we wniosku produkty wytwarzane i sprzedawane przez wnioskodawcę nadają się do objęcia mechanizmem odwrotnego obciążenia. Bez znaczenia pozostaje dla zaliczenia produktów do PKWiU nr 24.33.11.0 grubość blachy, a także jej kształt od regularnego prostokąta po nieregularne figury geometryczne mniej lub bardziej złożone, a także sposób uzyskania (obróbka gilotyną lub cięcie i wypalanie plazmą).Wnioskodawca wskazał, że proces technologiczny nie pozwala ciąć gilotyną blach grubszych niż 15 mm, a nadto wypalanie blach plazmą wymagane jest dla uzyskania precyzji wymiarów, złożonych kształtów lub powtarzalności. Bez znaczenia też pozostaje fakt, czy wyprodukowane elementy płaskie z blachy przez wnioskodawcę, na życzenie kontrahenta posiadają wywiercone lub wypalone otwory na swojej powierzchni.

W związku z wątpliwościami dotyczącymi stanu sprawy, sformułowanych pytań oraz własnego stanowiska, wezwano [...] do jednoznacznego wskazania: Czy jego wolą jest uzyskanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zaklasyfikowania sprzedawanych przez niego towarów wymienionych w pytaniach od nr 1 do nr 8 do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.)?

Czy też jego wolą jest uzyskanie interpretacji indywidualnej dotyczącej możliwości zastosowania - na podstawie podanej przez [...] klasyfikacji statystycznej PKWiU 24.33.11.0 - mechanizmu odwrotnego obciążenia do sprzedawanych przez niego towarów wymienionych w pytaniach od nr 1 do nr 8?

W odpowiedzi na to wezwanie [...] wskazał, że zadane pytania wynikają ze zmiany zasad opodatkowania stali w zakresie podatku VAT w związku z nowelizacją zawartą w ustawie z dnia 26 lipca 2013 roku (Dz.U. z 2013 poz. 1027) i dotyczą podatnika, który działa na rynku stali, jak również dotyczą elementu podatku VAT jakim jest zasada opodatkowania i właściwa stawka podatku.

Zadane pytania w przedstawionym stanie faktycznym służą i mają służyć jednie wykładni prawa podatkowego, w zakresie wątpliwości jego stosowania u podatnika i konsekwencji z tym związanych. Dlatego podatnik oczekuje na pełną odpowiedź w zakresie zadanych pytań. Podatnik wskazał, że jego wolą jest jednoczesne potwierdzenie zaklasyfikowania wymienionych w interpretacji - a produkowanych i sprzedawanych przez podatnika towarów oraz w konsekwencji uzyskanie odpowiedzi na możliwość stosowania do tych towarów tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia podatkiem VAT w zaistniałym stanie faktycznym.

Podatnik wskazał, że zastosowany przez organ w piśmie z dnia [...].12.2013 r. podział jest sztuczny, dlatego dla pełnej efektywności należy udzielić jednoczesnej odpowiedzi na oba zagadnienia wskazane przez organ w piśmie z dnia [...].12.2013 r.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Minister Finansów, działający przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, na podstawie m.in. art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 i art. 14h § ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. dalej: O.p.) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku [...] z dnia [...] października 2013 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie potwierdzenia zakwalifikowania sprzedawanych przez zainteresowanego towarów do PKWiU 24.33.11.0 a w konsekwencji zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia ich do ich sprzedaży.

W ocenie organu wniosek złożony przez [...] o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zaklasyfikowania sprzedawanych przez niego towarów wymienionych w pytaniach od nr 1 do nr 8 do PKWiU 24.33.11.0 (a w konsekwencji uzyskanie odpowiedzi na możliwość stosowania do ich sprzedaży tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia podatkiem VAT) wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydawanej w trybie art. 14b O.p. [...] złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej zgodnej z wnioskiem. [...] nie zgodził się ze stanowiskiem organu stwierdzającym, że podatnik domaga się interpretacji innych przepisów, w szczególności zaś rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie PKWiU, a nie przepisów podatkowych. [...] wskazał, że niektóre wyroby stalowe zostały zakwalifikowane do tzw. mechanizmu odwróconego podatku VAT od 1 października 2013 r., na podstawie nowelizacji ustawy o VAT.

Wyroby te zostały wymienione w załączniku nr 11 do ww. ustawy. Dlatego oczekiwał on od organu podatkowego wydania wiążącej interpretacji podatkowej w tym zakresie, w szczególności zaś wskazania, czy sprzedawane przez niego produkty kwalifikują się do stosowania mechanizmu odwróconego podatku. W opinii [...] prawidłowa klasyfikacja dotyczy załącznika nr 11 ustawy o VAT i ma bezpośredni wpływ na prawa i obowiązki jego jako podatnika. Zdaniem [...], organy podatkowe w toku kontroli podatkowej dokonują klasyfikacji wyrobów (jak ma to miejsce w np. przypadku klasyfikacji wyrobów akcyzowych), gdzie znane są przypadki odmiennej klasyfikacji podatnika i organów, jak również samych organów na różnych szczeblach czy różnych rejonach kraju. Jego intencją jest prawidłowe rozliczenie się z ciężarów publiczno-prawnych i wyjaśnienie wątpliwości w związku z nowelizacją ustawy o VAT, obowiązującą od dnia 1 października 2013 r. [...] wskazał, że nie może być tak, że organ podatkowy w postępowaniu w przedmiocie indywidualnej interpretacji podatkowej odmawia wyjaśnienia przepisu lub przepisów, które może stosować i stosuje w toku kontroli podatkowej.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W ocenie organu wniosek [...] z dnia [...] października 2013 r. w zakresie potwierdzenia zakwalifikowania sprzedawanych przez niego towarów do PKWiU 24.33.11.0 a w konsekwencji zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do ich sprzedaży, wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydawanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w trybie art. 14b § 1 O.p. Przepis art. 14b § 1 O.p., w powiązaniu z przytoczonymi przez organ regulacjami rozporządzenia w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydanego na podstawie art. 14b § 6 O.p. wymaga, by przedstawiony we wniosku problem dotyczył sfery przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających we właściwości naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych oraz naczelników urzędów i dyrektorów izb celnych.

Dla potrzeb podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Natomiast zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych - na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz.Urz. GUS Nr 1, poz.

11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Również przepis pkt 7.3 Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowi, że zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków producenta (względnie usługodawcy) tego produktu. Wynika to z tego, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu.

Z powyższego wynika zatem, że rozporządzenie w sprawie PKWiU nie jest ustawą podatkową w rozumieniu art. 3 O.p., co oznacza, że jego interpretacja nie leży w gestii Ministra Finansów.

Organ podkreślił, że w uzupełnieniu sprawy, wnioskodawca wskazał w sposób jednoznaczny, że jego wolą jest jednoczesne potwierdzenie zaklasyfikowania wymienionych w interpretacji, a produkowanych i sprzedawanych przez podatnika towarów oraz w konsekwencji uzyskanie odpowiedzi na możliwość stosowania do tych towarów tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia podatkiem VAT w zaistniałym stanie faktycznym.

Powyższe potwierdza stwierdzenie strony, że zastosowany przez organ w piśmie z dnia [...].12.2013 r. podział jest sztuczny, dlatego dla pełnej efektywności należy udzielić jednoczesnej odpowiedzi na oba zagadnienia wskazane przez organ w piśmie z dnia [...].12.2013 roku.

W związku z powyższym organ nie mógł mieć wątpliwości, że intencją strony było w pierwszej kolejności, uzyskanie interpretacji indywidualnej w zakresie zaklasyfikowania sprzedawanych przez nią towarów wymienionych odpowiednio w pytaniach od nr 1 do nr 8 do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. Natomiast powyższa kwestia wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydawanej w trybie art. 14b O.p.

Biorąc pod uwagę przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie, organ nie zgodził się z twierdzeniem strony, że oczekiwała od organu podatkowego wydania interpretacji odnoszącej się w szczególności do wskazania, czy sprzedawane przez nią produkty kwalifikują się do stosowania mechanizmu odwróconego podatku, natomiast nie domagała się ona interpretacji innych przepisów, w szczególności zaś rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie PKWiU.

Już na etapie analizy złożonego wniosku organ powziął wątpliwość co do jego zakresu. W związku z powyższym - wysyłając wezwanie z dnia [...] grudnia 2013 r. - zwrócił się do strony o wyjaśnienie tej kwestii. Ponieważ ze złożonego uzupełnienia jasno i wyraźnie wynikało, że strona oczekuje zaklasyfikowania sprzedawanych towarów do PKWiU, biorąc po uwagę obowiązujące w tym zakresie przepisy organ był zobowiązany do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie złożonego wniosku, również w części dotyczącej wskazania, czy do sprzedawanych towarów możliwe jest zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia, które zgodnie z wolą strony miało stanowić konsekwencję potwierdzenia zaklasyfikowania produkowanych i sprzedawanych przez nią towarów.

Odnosząc się do stanowiska strony, że nie może być tak, że organ podatkowy w postępowaniu w przedmiocie indywidualnej interpretacji podatkowej odmawia wyjaśnienia przepisu lub przepisów, które może stosować i stosuje w toku kontroli podatkowej, organ wyjaśnił, że przepisy dotyczące prowadzenia kontroli podatkowej zostały zawarte w dziale VI O.p. Zgodnie z art. 281 § 1 O.p. - organy pierwszej instancji, z zastrzeżeniem § 3, przeprowadzają kontrolę podatkową u podatników, płatników, inkasentów oraz następców prawnych, zwanych daje "kontrolowanymi". W myśl art. 281 § 2 O.p. - celem kontroli podatkowej jest sprawdzenie, czy kontrolowani wywiązują się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.

Na mocy art. 282 O.p. - kontrolę podatkową podejmuje się z urzędu. Organ wyjaśnił, że indywidualna interpretacja prawa podatkowego to dokonana na wniosek podatnika wykładnia przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie zainteresowanego.

Zatem postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej wszczynane na wniosek podatnika różni się od kontroli podatkowej, którą podejmuje się z urzędu. Organ powołując przepis art. 14h O.p. wskazał na dalsze przepisy Ordynacji podatkowej mające zastosowanie przy wydawaniu interpretacji indywidualnych (odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV).

Z powyższego wynika, że przepisy Działu VI O.p. dotyczące kontroli podatkowej, nie mają zastosowania w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych.

Specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego polega na tym, że właściwy organ interpretujący "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko). Interpretacja indywidualna jest ograniczona do pewnego aspektu (kontekstu prezentacji treści normatywnej) z uwagi na treść sformułowanego przez wnioskodawcę pytania/pytań. Organ nie może opisu sprawy przedstawionego we wniosku uzupełniać o nowe fakty, nie może podważać własnymi ocenami ani też zmieniać w jakimkolwiek zakresie. Instytucja interpretacji podatkowej nie daje organowi w tym względzie stosownych uprawnień dowodowych, co ma swoje uzasadnienie w zupełnie innej roli, jaką ma do spełnienia ten organ w tym postępowaniu.

Ponadto w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji nie może być prowadzone postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych, tak jak ma to miejsce w postępowaniu podatkowym. Oznacza to, że zakres sprawy wyznaczają: stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego, stan prawny wskazany przez wnioskodawcę oraz zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie wnioskodawcy. Na potwierdzenie tego stanowiska organ wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 147/13 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1524/10.

Podsumowując organ stwierdził, że organy podatkowe upoważnione są do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, nie przeprowadzają natomiast kontroli podatkowych, ponieważ nie dysponują odpowiednimi narzędziami, w tym określonymi w Dziale IV Ordynacji podatkowej, umożliwiającymi przeprowadzenie kontroli podatkowej.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. [...], reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 165 a § 1 w zw. z art.14 b § 1 i 14 h O.p. z uwagi na brak podstaw do nie wydania w sprawie interpretacji indywidualnej oraz art. 121 O.p., w świetle faktu, że ten sam organ na wniosek skarżącego w dniu [...] lutego 2014 r. wydał interpretację indywidualną o nr [...].

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że przedmiotem interpretacji jest ustalenie prawidłowej stawki podatku VAT (lub braku takiej stawki w związku z mechanizmem odwróconego podatku). Skarżący wskazał, że organy podatkowe w toku czynności kontrolnych w sprawie podatków od towarów i usług prowadzą również postępowanie w zakresie klasyfikowania wyrobów pod kątem właściwej stawki VAT. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego nie ma podstaw prawnych, aby powyższego nie stosować w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej.

Skarżący wskazał, iż organ upoważniony do wydawania interpretacji może stosować - na mocy art. 14h O.p. - przepis art. 165a tej ustawy "odpowiednio", co oznacza, iż musi jednocześnie mieć na uwadze szczególne regulacje zawarte w Rozdziale 1a Działu II Ordynacji podatkowej. Z treści art. 165a wynika, kiedy wydaje się postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, a w przedmiotowej sprawie nie wykazano, by strona skarżąca nie była stroną postępowania wszczętego na skutek wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nie ma również podstaw - stosując odpowiednio przepis art. 165a O.p. - do stwierdzenia, iż przyczyną odmowy wszczęcia postępowania jest np. brak przepisów prawa podatkowego, które mogą być przedmiotem interpretacji. Tylko zaś brak stosownych przepisów prawa podatkowego mógłby być podstawą wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie.

Zdaniem skarżącego, strona w sposób uprawniony wystąpiła do właściwego organu o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego i istnieją przepisy prawa podatkowego, które mogą być przedmiotem interpretacji wydanej przez ten organ.

W tych okolicznościach organ powinien ponownie rozpatrzyć wniosek strony i wydać stosowną interpretację zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, zważywszy, że organ w tożsamym stanie faktycznym pod sygnaturą [...] w dniu [...].02.2014 wydał interpretację indywidualną w zakresie stali ocynkowanej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego z dnia [...] października 2013 r. dotyczący potwierdzenia zakwalifikowania sprzedawanych przez niego towarów do PKWiU 24.33.11.0, a w konsekwencji zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia do ich sprzedaży, wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydawanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w trybie art. 14b § 1 O.p.

W związku z tym, zasadne jest wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, na podstawie art. 165a § 1 O.p. Stosownie bowiem do treści tego przepisu, gdy żądanie, o którym mowa wart. 165, zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Na podstawie art. 14b § 1 O.p. - minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).Z regulacji tej wynika, że z wnioskiem może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. Przepis powyższy wprowadza bardzo istotne ograniczenie w zakresie możliwości wystąpienia o interpretację indywidualną i oznacza, że nie każdy i nie w jakiejkolwiek sprawie może o taką interpretację wystąpić.

Wniosek o wydanie interpretacji może złożyć zainteresowany podmiot w sprawie dotyczącej podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określających podmiot, przedmiot opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulacje prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich (art. 3 pkt 1 O.p.).

Stosownie do art. 3 pkt 2 O.p. - ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Przepis art. 14b § 1 O.p., w powiązaniu z przytoczonymi regulacjami rozporządzenia w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, wydanego na podstawie art. 14b § 6 O.p., wymaga, by przedstawiony we wniosku problem dotyczył sfery przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających we właściwości naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych oraz naczelników urzędów i dyrektorów izb celnych.

W myśl 14h O.p. - w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV.

W złożonej skardze skarżący zarzuca zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 oraz art. 14h O.p., z uwagi na brak podstaw do nie wydania w sprawie interpretacji indywidualnej. Skarżący twierdzi, że przedmiotem sprawy było ustalenie prawidłowej stawki podatku od towarów i usług (lub jej braku w związku z mechanizmem odwróconego podatku).

Odnosząc się do powyższego zarzutu wskazać należy, że organy podatkowe działają na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Organy podatkowe są zobowiązane do przestrzegania obowiązującego prawa (materialnego, przepisów postępowania i przepisów kompetencyjnych). Obowiązek ten wynika z zasady demokratycznego państwa prawa uregulowanej w art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) - Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej i art. 7 Konstytucji RP - organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, który swój wyraz znajduje w art. 120 O.p. - organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa.

Działanie na podstawie przepisów prawa, to z jednej strony podejmowanie czynności przez organ właściwy dla tej czynności, a z drugiej przestrzeganie, zarówno przepisów prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Każde zagadnienie prawne wniesione przed organy stosujące prawo, organy te muszą rozstrzygać na podstawie norm należących do systemu prawnego.

W sytuacji, gdy - stosownie do art. 165a § 1 O.p. - żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W pierwszej kolejności organ podatkowy bada, czy żądanie wniesione zostało przez osobę będącą stroną, a jeśli tak, to czy nie zachodzą jakiekolwiek inne przyczyny niemożności wszczęcia postępowania. Przesłanki te określone zostały w sposób szeroki, gdyż jak wskazuje art. 165a § 1 O.p., organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia, jeżeli z "jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte"'. Przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania podatkowego mogą dotyczyć np.:

1. - braku w przepisach ustaw podatkowych do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania podatkowego,
2. - sytuacji, gdy w danej sprawie toczy się postępowanie podatkowe oraz
3. - przypadków, gdy w sprawie zapadła już decyzja (również ostateczna).

Zatem z dniem doręczenia organowi podatkowemu żądania ma miejsce wszczęcie postępowania wstępnego, w którym organ podatkowy bada między innymi, czy zachodzą przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania podatkowego. W tej fazie postępowania organ bada dopuszczalność prowadzenia w danej sprawie postępowania podatkowego. W sytuacji, gdy organ stwierdzi, że występuje którakolwiek z przeszkód do prowadzenia postępowania, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zgodnie z art. 14h O.p. - w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej, stosuje się odpowiednio, między innymi, przepis art. 168 O.p., zgodnie z którym złożone podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

Podkreślenia wymaga, że precyzyjne oznaczenie w podaniu rodzaju żądania wiąże się z wyznaczeniem przedmiotu postępowania. Należy wskazać, że określony w art. 168 § 2 O.p., wymóg wskazania treści żądania oznacza, że chodzi o takie jego sprecyzowanie, aby nie było żadnych wątpliwości co do zamiaru i intencji strony. W przedmiotowej sprawie już na etapie analizy złożonego wniosku organ powziął wątpliwości co do jego zakresu, w związku z czym zwrócił się do strony o jednoznaczne wskazanie, czy jego wolą jest uzyskanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zaklasyfikowania sprzedawanych przez niego towarów wymienionych w pytaniach od nr 1 do nr 8 do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r., czy też jego wolą jest uzyskanie interpretacji indywidualnej dotyczącej możliwości zastosowania - na podstawie podanej przez niego klasyfikacji statystycznej PKWiU 24.33.11.0 - mechanizmu odwrotnego obciążenia do sprzedawanych przez niego towarów wymienionych w pytaniach od nr 1 do nr 8?

W odpowiedzi na to wezwanie, skarżący wskazał, że zadane pytania wynikają ze zmiany zasad opodatkowania stali w zakresie podatku VAT w związku z nowelizacją zawartą w ustawie z dnia 26 lipca 2013 roku i dotyczą podatnika, który działa na rynku stali, jak również dotyczą elementu podatku VAT jakim jest zasada opodatkowania i właściwa stawka podatku. Zadane pytania w przedstawionym stanie faktycznym służą i mają służyć jedynie wykładni prawa podatkowego, w zakresie wątpliwości jego stosowania u podatnika i konsekwencji z tym związanych. Dlatego podatnik oczekuje na pełną odpowiedź w zakresie zadanych pytań. Podatnik wskazał, że jego wolą jest jednoczesne potwierdzenie zaklasyfikowania wymienionych w interpretacji - a produkowanych i sprzedawanych przez podatnika towarów oraz w konsekwencji uzyskanie odpowiedzi na możliwość stosowania do tych towarów tzw. mechanizmu odwrotnego obciążenia podatkiem VAT w zaistniałym stanie faktycznym.

Podatnik wskazał, że zastosowany przez organ w piśmie z dnia [...].12.2013 roku podział jest sztuczny, dlatego dla pełnej efektywności należy udzielić jednoczesnej odpowiedzi na oba zagadnienia wskazane przez organ w piśmie z dnia [...].12.2013 roku.

Z zacytowanego powyżej uzupełnienia wniosku bezsprzecznie wynikało więc, że - wbrew twierdzeniu skarżącego w złożonej skardze - jego wolą było uzyskanie od organu jednoznacznego potwierdzenia zaklasyfikowania produkowanych i sprzedawanych przez niego towarów do odpowiedniego grupowania statystycznego, a dopiero w konsekwencji tego potwierdzenia - odpowiedzi, czy do tak zaklasyfikowanych towarów zastosowanie ma mechanizm odwrotnego obciążenia podatkiem od towarów usług.

W związku z tak jednoznaczną deklaracją skarżącego, organ nie miał wątpliwości, że intencją skarżącego było - w pierwszej kolejności - uzyskanie interpretacji indywidualnej w zakresie zaklasyfikowania sprzedawanych przez niego towarów wymienionych odpowiednio w pytaniach od nr 1 do nr 8 do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r.

Za nieuzasadnione należy uznać zatem przedstawione w skardze twierdzenie skarżącego, jakoby przedmiotem niniejszej sprawy było określenie prawidłowej stawki podatku, czy jej braku w związku z mechanizmem odwrotnego obciążenia podatkiem VAT.

Wskazać należy, że w niniejszej sprawie zasadniczą kwestią jest określenie właściwości rzeczowej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, czyli organu upoważnionego do wydawania pisemnych interpretacji indywidualnych prawa podatkowego w niniejszej sprawie. Z powołanych regulacji wynika, że aby daną ustawę uznać za ustawę podatkową, w rozumieniu art. 3 ust. 1 O.p., w ustawie takiej powinny być uregulowane wszystkie istotne elementy stosunku daninowego. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że od dnia 1 stycznia 2011 r. dla potrzeb podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jest klasyfikacją produktów i usług, znajdujących się w polskim obiegu gospodarczym. Została ona wprowadzona głównie dla potrzeb statystyki oraz ewidencji źródłowej i stanowi podstawę do: opracowania nomenklatur pochodnych wyrobów i usług stanowiących wykazy grupowań wyrobów względnie usług wybranych z PKWiU i służących celom sprawozdawczości w zakresie produkcji, zbytu, obrotu towarowego, zapasów, transportu itp.; organizacji ewidencji źródłowej podmiotów gospodarczych w postaci indeksów materiałowych, towarowych itp. urządzeń ewidencyjnych. Dane zebrane z PKWiU są także umieszczane w urzędowych rejestrach i systemach informacyjnych administracji państwowej.

Co więcej, zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych - na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz.Urz. GUS Nr 1, poz.

11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Również przepis pkt 7.3 Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowi, że zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków producenta (względnie usługodawcy) tego produktu. Wynika to z tego, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że kwestie dotyczące klasyfikacji statystycznej wyrobów i usług nie stanowią zagadnień prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 O.p., przez co ich interpretacja nie leży w gestii Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Został on bowiem upoważniony do wydawania interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego, natomiast klasyfikacja statystyczna wyrobów, w zakresie której skarżący zwrócił się o ocenę, nie stanowi przepisów prawa podatkowego.

Tym samym, w ocenie Sądu, organ nie był organem kompetentnym do wydania interpretacji dotyczącej klasyfikacji statystycznej produkowanych i sprzedawanych przez skarżącego towarów. Zatem działając w granicach i na podstawie obowiązujących przepisów prawa, nie miał on podstaw do merytorycznego rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, z uwagi na to, że nie był organem właściwym w sprawie dla tak sprecyzowanego żądania. W konsekwencji dotyczyło to również wskazania, czy do sprzedawanych towarów możliwe jest zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia, które zgodnie z wolą skarżącego miało stanowić konsekwencję potwierdzenia zaklasyfikowania produkowanych i sprzedawanych przez niego wyrobów.

Wniosek skarżącego o wydanie interpretacji w powyższym zakresie nie dotyczył sprawy, o której mowa w art. 14b § 1 O.p. Obligowało to zatem organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji, co wynika z treści art. 165a § 1 w zw. z art. 14h O.p. Organ w takiej sytuacji nie mógł wydać interpretacji indywidualnej, gdyż zachodziły przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania.

Sąd wskazuje także na specyfikę postępowania w sprawie wydawania interpretacji w trybie art. 14b § 1 O.p. która polega na tym, że właściwy organ interpretujący "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko). Interpretacja indywidualna jest ograniczona do pewnego aspektu (kontekstu prezentacji treści normatywnej) z uwagi na treść sformułowanego przez wnioskodawcę pytania/pytań.

Wydając interpretację indywidualną organ podatkowy nie może opisu sprawy przedstawionego we wniosku uzupełniać o nowe fakty, nie może podważać własnymi ocenami ani też zmieniać w jakimkolwiek zakresie. Instytucja interpretacji podatkowej nie daje organowi w tym względzie stosownych uprawnień dowodowych, co ma swoje uzasadnienie w zupełnie innej roli, jaką ma do spełnienia ten organ w tym postępowaniu. Ponadto w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji nie może być prowadzone postępowanie dowodowe zmierzające do zbierania materiałów dowodowych, tak jak ma to miejsce w postępowaniu podatkowym. Oznacza to, że zakres sprawy wyznaczają: stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego, stan prawny wskazany przez wnioskodawcę oraz zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie wnioskodawcy.

Znajduje to potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 147/13, w którym to wyroku Sąd stwierdził, że "(...) Na podstawie przepisów rozdziału 1 działu II O.p. organy podatkowe nie są uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego dochodzonej przez wnioskodawcę interpretacji prawa podatkowego, uzupełniania wniosku o elementy prawne lub faktyczne (...)".

Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1524/10 stwierdził m.in.: "(...) organ interpretujący »porusza się« niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko) - art. 14b § 3 O.p. (...)"; "(...) Organ interpretujący nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku (...)".

Za bezpodstawny należy uznać, podnoszony w skardze zarzut naruszenia art. 121 O.p. Skarżący nie wskazał, który konkretnie paragraf tego przepisu, organ naruszył. Niezależnie od tego Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego w niniejszej sprawie w zakresie klasyfikacji statystycznej wyrobów nie dotyczył sprawy, o której mowa w art. 14b § 1 O.p. Tym samym organ, działając w granicach i na podstawie obowiązujących przepisów prawa, nie miał podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku, gdyż nie był organem właściwym w sprawie tak sprecyzowanego żądania skarżącego.

Sąd oddalił wniosek skarżącego albowiem nie był to dokument w rozumieniu przepisu art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) i nie było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Fakt wydania interpretacji w innej sprawie, nie ma wpływu na przedmiotową sprawę. Odnosząc się jednak do stanowiska skarżącego, Sąd stwierdza, że w powołanej przez skarżącego sprawie stan faktyczny był odmienny od niniejszej sprawy, albowiem we wniosku o wydanie interpretacji w tamtej sprawie wnioskodawca zaklasyfikował określone elementy do odpowiedniego numeru statystycznego, nie domagając się tego od organu.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.