Uzasadnienie
Będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została uchylona decyzją z dnia [...] o nr [...] przez ten organ po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jako podstawę prawną uchylenia wskazano tzw. tryb "samokontroli", o którym stanowi przepis art.54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W takim przypadku doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia i tym samym niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego należało orzec jak w pkt.1) postanowienia na podstawie art.161 § 1 pkt.3) i § 3 p.p.s.a. w zw. z art.16 § 2 p.p.s.a.
Stosownie do przepisu art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art.205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na podstawie zaś art.201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
Obydwie strony zgodnie wskazały wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie [...]zł.
Na zwrot kosztów postępowania złożył się uiszczony wpis w kwocie [...] zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem w kwocie [...] zł obliczone na podstawie § 18 ust.1 pkt.1) lit.a) i § 6 pkt.4) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).
Wobec tego należało orzec jak w pkt.2) sentencji postanowienia na podstawie art. 209 p.p.s.a. i art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art.16 § 2 p.p.s.a.
/-/ M. Jaśniewicz