Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2012 r. A. K., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania zabezpieczającego prowadzonego na podstawie zarządzenia zabezpieczenia.
W dniu [...] kwietnia 2012 r. pełnomocnik strony złożył pismo, w którym, na podstawie art. 60 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej w skrócie: P.p.s.a.) oświadczył, że w imieniu skarżącego cofa skargę z dnia [...] marca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W myśl art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Zasadą jest, że cofnięcie skargi wiąże Sąd, gdyż składając takie oświadczenie strona skarżąca daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do Sądu. Cofnięcie skargi podlega ograniczonej kontroli Sądu administracyjnego w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania. Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd musi uznać tę czynność za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z powyższych przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi. Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonej normy prawnej z art. 60 P.p.s.a. oraz okoliczność skutecznego cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącego, stwierdzić należy, że zachodzi jedna z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jak w sentencji.