Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] P. S., reprezentowany przez doradcę podatkowego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług i podatku dochodowego od osób fizycznych oraz orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spadkodawcy.
W skardze wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W argumentacji zgłoszonego żądania podniósł, że jest osobą niezamożną. Utrzymuje siebie z gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha. Wskazał, że jego jedyny majątek, do którego można prowadzić egzekucję stanowią nieruchomości, które wchodzą w skład tego gospodarstwa, a zarazem spadku po zmarłym ojcu J. S. Oświadczył, że nieruchomości te stanowią współwłasność jego i jego matki A. S. Skarżący podniósł ponadto, że zamieszkuje wraz z matką i siostrą w przedwojennym budynku mieszkalnym znajdującym się na terenie w/w gospodarstwa rolnego. Zaznaczył, że w przypadku prowadzenia egzekucji do tej nieruchomości mógłby stracić "dach nad głową", a skutków tej sprzedaży nie da się odwrócić. Jego zdaniem, powołane wyżej okoliczności dowodzą, że istnieje realna obawa wyrządzenia jemu znacznej szkody, a to uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 P.p.s.a.). Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja czy postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.
W świetle ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego m.in. w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/04, (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (rozumiane także jako przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech – tak NSA w postanowieniach: z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 322/13, LEX nr 1320757 i z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 412/13, LEX nr 1319092).
Badając zasadność wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd rozważył wszelkie okoliczności sprawy, mając przede wszystkim na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, mianowicie tymczasowe wstrzymanie działań m.in. egzekucyjnych organu administracji, do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w sprawie. Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, albowiem wykonanie decyzji zobowiązującej go do zapłaty kwoty [...] zł, na obecnym etapie, może spowodować wyrządzenie jemu znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu, egzekucja wymienionej kwoty mogłaby negatywnie wpłynąć na bieżącą egzystencję skarżącego i zamieszkujących wspólnie z nim jego matki i siostry.
Na marginesie należy jednak podkreślić, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak sentencji.