Uzasadnienie
Przedmiotem wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest kwota [...] zł, jako ustalony w decyzji Burmistrza Gminy R. z dnia [...] r. podatek od nieruchomości za 2006 r. od wyodrębnionego w budynku mieszkalnym położonym w R. przy ul. W. lokalu mieszkalnego nr [...]o powierzchni użytkowej [...] m² oraz od gruntu i części budynku stanowiących współwłasność U. Ś. i K. i W. S. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania wydanych decyzji podatkowych, oprócz opisania przebiegu sprawy i wskazania szeregu zarzutów, które winny skutkować stwierdzeniem ich nieważności, skarżąca wskazała na "możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i możliwości spowodowania trudnych do odrzucenia skutków" oraz działanie uniemożliwiające jej "zgodne z prawem i przeznaczeniem racjonalne wykorzystanie i zarządzanie nieruchomoscią, a tym samym narażenie (...) na znaczne szkody organizacyjne i materialne, które są nie do odzyskania".
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, co dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach danej sprawy. Udzielenie w oparciu o ten przepis przez Sąd ochrony tymczasowej skarżącej wymaga jednak takiego uzasadnienia wniosku, w oparciu o które możliwe jest przyjęcie, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.
Wniosek skarżącej takiego uzasadnienia nie zawiera, bowiem poza przedstawioną argumentacją, dotyczącą meritum zaskarżonej decyzji, ogranicza się wyłącznie do przytoczenia podanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, bez ich odniesienia do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżącej (wysokości osiąganych dochodów, posiadanego majątku, wskazania liczby osób, z którymi prowadzi gospodarstwo domowe, itp.).
Niemożliwe jest zatem ustalenie, czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić trzeba, iż w takiej sytuacji Sąd nie ma obowiązku domyślać się jakimi konkretnie względami kierował się skarżący składając wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, jak też ustalać wyłącznie z urzędu, jaka jest sytuacja finansowa skarżącego i czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Na gruncie przepisów p.p.s.a. – inaczej niż na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 – art. 40 ust.
1) – nie ma możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego z urzędu. Ta odmienność powoduje nie tylko konieczność złożenia wniosku, ale i potrzebę wykazania istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., II OZ 565/06).
Skoro zatem wniosek nie został należycie uzasadniony, na podstawie powołanego przepisu, postanowiono jak w sentencji.
/-/ Katarzyna Wolna-Kubicka