Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] 2012r. A. C. zaskarżył wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] 2011r., Nr [...], ustalającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006r. w wysokości [...] zł. i ustalającej zobowiązanie w podatku dochodowym od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006r. w kwocie [...] zł.
W petitum skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, iż jego sytuacja finansowa nie pozwala bez uszczerbku dla własnego majątku dokonać zapłaty podatku wynikającego z decyzji. Wskazał, iż obecne dochody w całości są skierowane na bieżące utrzymanie, świadczenia z tytułu obowiązku alimentacyjnego oraz kosztowne wizyty u lekarzy. Podkreślił, że postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie znacznie wpłynęło na stan jego zdrowia, w szczególności zdrowia psychicznego. Żyje w chronicznym stresie, opiekują się nim na co dzień psychiatrzy i nie jest wykluczony, przy dalszym nasileniu stresu, pobyt w szpitalu psychiatrycznym.
Ponadto zaznaczył, iż leczy się także u neurologa i ortopedy. Do skargi dołączył dokumentację medyczną, zeznanie podatkowe za 2011r. oraz umowę alimentacyjną z dnia [...], na mocy której zobowiązał się do płacenia alimentów na rzecz swojego wnuka B. C. w kwocie [...] zł. miesięcznie. Ponadto w aktach sprawy znajdują się kserokopia rocznego zeznania podatkowego za 2010r., kserokopie deklaracji VAT-7 za okres od 10/2011 do 04/2012, kserokopie z wyciągów kont bankowych, kserokopie rachunków związanych z utrzymaniem domu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że skarżący przedstawił okoliczności, które w istotny sposób uprawdopodabniają zajście przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji, ustalającej zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł., może spowodować utratę płynności finansowej skarżącego, a to z kolei może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności ograniczenia lub rezygnacji z leczenia. Nie bez znaczenia na podjęcie przez Sąd takiego rozstrzygnięcia miał również fakt płacenia przez skarżącego alimentów na rzecz jego wnuka B. C. Na marginesie wypada jednak zauważyć, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.