Uzasadnienie
XA w skardze na powyższą decyzję wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nieuwzględnienie wniosku skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu skarżącego i jego rodziny, oraz wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami.
Skarżący jest głównym żywicielem swojej rodziny. Posiada na swoim utrzymaniu żonę. Utrzymuje się z działalności gospodarczej - gastronomicznej, polegającej na prowadzeniu Baru [...] " przy ul.[...]. Działalność tą z uwagi na problemy zdrowotne planuje zakończyć wraz z końcem roku 2015. Z tytułu swojej działalności, prowadzonej w roku obrotowym 2014, skarżący osiągnął dochód brutto w łącznej wysokości [...] zł, co dało średnio miesięczny dochód brutto na poziomie [...] zł. Z analizy zestawienia obrotów, sporządzonych za okres od stycznia 2015 r. do listopada 2015 r. wynika, że dochód brutto skarżącego wyniósł [...]zł, co daje miesięczny dochód brutto na poziomie [....] zł (netto [...] zł). Dochód uzyskiwany przez skarżącego w całości przeznaczany jest na zaspokojenie potrzeb jego rodziny, w tym na zaspokajanie wszelkich zobowiązań skarżącego.
Skarżący nie posiada żadnych innych składników majątkowych, z których orzeczona zaskarżoną decyzją kara pieniężna mogłaby zostać wyegzekwowana, w szczególności nie posiada składników, które mógłby łatwo spieniężyć, celem zaspokojenia ww. kary pieniężnej. Skarżący nie posiada także oszczędności, z których mógłby zaspokoić roszczenie Urzędu Celnego, oczekując następnie na rozstrzygnięcie merytoryczne niniejszej skargi. W tym stanie oczywistym jest, że egzekucja, której przedmiotem będzie ww. kara pieniężna w kwocie aż [...] zł skierowana zostanie do jedynego składnika majątkowego skarżącego - bieżącego dochodu z prowadzonej działalności, w związku z zamiarem zakończenia tej działalności z końcem roku 2015, do składników osobistych skarżącego, co może mieć poważne i nieodwracalne konsekwencje dla skarżącego i jego rodziny. ocena zasadności niniejszego wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, winna być podejmowana z uwzględnieniem okoliczności wszczęcia i prowadzenia przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] przeciwko XA innego, podobnego postępowania o wymierzenie kary pieniężnej, również w kwocie [...] zł (sygn. akt[...]), znajdującego się już na etapie odwoławczym, a więc w którym w niedalekiej przyszłości, uwzględniając aktualną politykę organów celnych, należy spodziewać się decyzji ostatecznej wymierzającej karę pieniężną (w prowadzonym przez skarżącego lokalu Urząd Celny w [....] dokonał dwukrotnie zatrzymania, łącznie 6 sztuk automatów do gier, należących do firmy A sp. z o.o.).
Choć kwota [...] zł, która stanowi wymierzoną przez organ celny w niniejszym postępowaniu karę, nie jest znaczną szkodą w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., to jednak nie można odmówić takiego charakteru, uwzględniając, że w zasadzie odpowiada ona kwocie rocznego dochodu skarżącego, a nadto traktując ją łącznie z ww. postępowaniem w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, stanowi dla niego kwotę niemożliwą do uregulowania (odpowiadającą dwuletniemu dochodowi, jaki osiąga skarżący). Skarżący podkreślił, że łączna suma kar pieniężnych w sprawach, których wspólnym mianownikiem jest błędne przekonanie organu celnego o posiadaniu przez skarżącego statusu "urządzającego gry" jak również o prowadzeniu przez skarżącego działalności bez zezwolenia, wynosi [...] zł, a zatem stanowi kwotę pieniężną, której zapłata wykraczałaby poza możliwości płatnicze skarżącego w realiach gospodarczej kondycji wyznaczanej przedmiotem jego działalności (prowadzenie baru szybkiej obsługi).
Trudno zaś przyjąć aby tymczasowa ochrona w takich przypadkach nie była efektywnie możliwa, zwłaszcza dostrzegając, że w istocie nakładanie kar na przyjętej przez organy podstawie, w realiach postępowań polega również na uskutecznianiu przepisu z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, czyli na działaniu z naruszeniem prawa europejskiego, co obliguje Sąd krajowy do udzielenia ochrony tymczasowej w drodze zastosowania najbardziej zdatnej do tego normy prawa krajowego, którą w niniejszej sprawie (postępowaniu sądowoadministracyjnym) jest regulacja z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżący do wniosku załączył zeznania podatkowe (PIT 36L, PIT/B) za 2014 r., zestawienie obrotów od stycznia do listopada 2015 r. oraz wynik roczny na dzień[...] grudnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w granicach przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, publ.:orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał w treści złożonego wniosku konkretnych okoliczności, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niego istotną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślenia wymaga, że nie jest wystarczający sam gołosłowny wywód strony. Skarżący powinien poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., o sygn. akt GZ 120/04, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), a sąd nie miał obowiązku działania z urzędu i wyręczania go.
Skarżący wprawdzie załączył do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji deklaracje podatkowe (PIT 36L, PIT/B) za 2014 r., zestawienie obrotów od stycznia do listopada 2015 r. oraz wynik roczny na dzień [...]grudnia 2015 r. Skarżący jednak nie podał żadnych informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, jaki jest stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący nie przedłożył też wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych.
W opinii sądu n na podstawie wniosku skarżącego i złączonych do niego dokumentów nie sposób ustalić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.