Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 423/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną Ministra Finansów, złożoną od wyroku z dnia 18 listopada 2015 r., uchylającego wskazaną w sentencji interpretację. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej było przyjęcie przez sąd, że wniesiona została z uchybieniem terminu. Według sądu trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął dla Ministra Finansów z dniem [...] stycznia 2016 r. Tymczasem data stempla pocztowego (k. [...] akt sądowych) na kopercie, w której nadano skargę kasacyjną wskazuje, że nadano ją w dniu [...] stycznia 2016 r. Odpis postanowienia doręczono Ministrowi Finansów w dniu [...] marca 2016 r. (k. [...]).
W zażaleniu organ podatkowy domagał się uchylenia postanowienia i zasądzenia od skarżącego na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Do zażalenia dołączył dowód złożenia skargi kasacyjnej w terminie, tj. wydruk z ogólnodostępnego elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (www.emonitoring. poczta-polska.pl). Wynika z niego, że przesyłka nr [...] zawierająca przedmiotową skargę kasacyjną, została nadana [...] stycznia 2016 r. (k. [...] akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie sądu zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Organ podatkowy wykazał, że nadał skargę kasacyjną [...] stycznia 2016 r., a więc nie uchybił terminowi do jej wniesienia. Okazało się, że na przesyłce zawierającej skargę kasacyjną datownik niewyraźnie odcisnął fragment liczby [...], którą sąd odczytał jako liczbę [...]. Jednakże z wiarygodnego dowodu w postaci wydruku z ogólnodostępnego elektronicznego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (www.emonitoring. poczta-polska.pl) wynika, że przesyłka nr [...] zawierająca przedmiotową skargę kasacyjną, została nadana [...] stycznia 2016 r. (k. [...] akt sądowych). Zatem zakwestionowane postanowienie podlegało uchyleniu.
Za niezasadny sąd uznał zaś wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Przepisy art. 203 i art. 204 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają bowiem zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie. Brak jest podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. W świetle art. 197 § 2 p.p.s.a. brak jest odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania pomiędzy stronami, które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por. postanowienia NSA z 27 września 2011 r., sygn. akt II OZ 838/11; z 28 lutego 2012 r., akt I GZ 29/12).
W rezultacie, w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenia, o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Oznacza to, że nie istnieje podstawa prawna do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.
Dlatego sąd, na podstawie art. 195 § 2, art. 209 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.