Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2012 r. K. M. wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], w sprawie uznania za bezzasadne zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Następnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Po 439/12, referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Przeciwko temu orzeczeniu skarżący złożył sprzeciw, który został odrzucony postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 30 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Po 439/12.
W tej sytuacji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 sierpnia 2012 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.), skarżący został wezwany do uiszczania wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2012 r. odpisu powyższego zarządzenia, należny wpis nie został w terminie uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl zasady ukonstytuowanej przez art. 220 § 1 zd. I P.p.s.a., pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to m. in., że Sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. Nieuiszczenie wpisu sądowego jest szczególnym rodzajem braku skargi, powstającym dopiero wówczas, gdy skarżący mimo wezwania nie uiści go we wskazanym przez Sąd terminie, co skutkuje na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzuceniem skargi.
W okolicznościach niniejszego przypadku skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w terminie zakreślonym w doręczonym mu dnia [...] sierpnia 2012 r. zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 sierpnia 2012 r., co zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skutkuje koniecznością odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego przepisu oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.