Uzasadnienie
Pismem nadanym bezpośrednio na adres tutejszego sądu dnia 24 lutego 2017 r. (k. [...] akt sądowych) skarżąca wniosła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. Nadana przez skarżącą skarga została doręczona na adres sądu dnia 27 lutego 2017 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarga została tego samego dnia nada przez sąd na adres organu. Skarga wraz z odpowiedzią oraz aktami sprawy została następnie przekazana przez organ tutejszemu sądowi. Jak wynika przy tym z akt sprawy wskazana w rubrum niniejszego orzeczenia decyzja została doręczona skarżącej dnia 25 stycznia 2017 r. (k. [...] akt adm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu.
Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Odnosząc normę prawną zawartą w pierwszym z przytoczonych przepisów do realiów niniejszej sprawy trzeba zauważyć, że wymieniona w sentencji niniejszego postanowienia decyzja została doręczona skarżącej dnia 25 stycznia 2017 r. (k. [...] akt adm.), co oznacza, że wynoszący 30 dni termin na wniesienie skargi upływał z dniem 24 lutego 2017 r., w którym to nadano skargę bezpośrednio na adres tutejszego sądu (k. [...] akt sądowych).
W kontekście powyższego zachowania skarżącej należy podkreślić, że stosownie do postanowień drugiego z przytoczonych powyżej przepisów skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego to działanie jest przedmiotem skargi. Zauważyć ponadto należy, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie oraz pośrednim trybie wnoszenia skargi. Co szczególnie istotne w niniejszej sprawie w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd – dla zachowania prawidłowego trybu jej wniesienia – przekazuje ją organowi administracji, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W tego rodzaju sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi w urzędzie pocztowym przez sąd (który działa w tym przypadku jako pośrednik, zastępując działanie strony) na adres właściwego organu administracji [por.: postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., II OZ 351/14, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl].
Warto w tym miejscu odnotować, że stosownie do postanowień art. 170 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Jak wskazuje się jednak w orzecznictwie przepis ten, ogranicza się wyłącznie do postępowania przed organami administracji publicznej i nie obejmuje on postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym [tak: postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., II FSK 1418/10, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl].
Zatem dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi bezpośrednio do sądu. W niniejszej sprawie skarga została nadana przez sąd na adres organu w dniu 27 lutego 2017 r. i to właśnie ta data jest miarodajna dla oceny terminowości wniesienia skargi. Mając zatem na uwadze, że skarga została nadana do organu w dniu 27 lutego 2017 r., gdy termin na dokonanie tej czynności minął z dniem 24 lutego 2017 r. należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Mając powyższe na uwadze, skargę należało odrzuć, stosownie bowiem do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, oraz art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.