Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...]05.2007 roku nr [...] wydaną na podstawie art. 207, art. 53 §3, art. 54 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa w zw. z art. 69 ust. 1 pkt. 1, oraz art. 51, art. 65 ust. 1, ust. 5 i 6 oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 222), art. 20 ust. 1, art. 29, art. 78 ust. 1 i 3, 201 ust. 1 pkt. a, ust. 2 i 3 w zw. z art. 214 ust. 1, 220 ust. 1 i 222 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/93 z 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 302 z 19.10.1992 r.), art. 212 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 roku ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/93 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 253 z 11.10.1993 r. ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 roku ustanawiającego środki przejściowe w sektorze cukru w następstwie przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (Dz. U. WEL 9/8 z dnia 14.01.2004 r.) - dalej rozporządzenie Komisji (WE) nr 60/2004, określił niezaksięgowaną kwotę cła w stosunku do towaru (bułeczki, torciki kokosowe z czekoladą, ciastka - makaroniki) objętego procedurą zgłoszenia do obrotu według zgłoszenia celnego.
W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celnego wskazał, że towar zgłoszony przez importera w spornym zgłoszeniu celnym z dnia 7 maja 2004 r. i zaklasyfikowany do kodów 19059030 00, 19059060 00, 19053119 00 został jako towar o statusie wspólnotowym i zwolniony z cła. Po dokonaniu kontroli organ celny uznał, że zwolnienie celne zostało dokonane niezgodnie z regulacjami zawartymi w rozporządzeniu Komisji WE nr 60/2004, z uwagi na brak załączenie do zgłoszenia dokumentów świadczących o nieubieganiu się przez eksportera o dotację z Unii Europejskiej. Strona, w ocenie organu celnego, nie udokumentowała skutecznie faktu, iż przedmiotowy towar nie korzystał z żadnych dotacji. Nadesłane przez stronę kserokopie zgłoszeń celnych wywozowych wraz z załącznikami oraz oświadczenia dostawców informujące, że nie ubiegali się oni o dotacje z Unii Europejskiej nie spełniają wymagań przewidzianych przez art. 5 ust.1 w/w rozporządzenia.
"L." Sp. z o.o. złożyła odwołanie od decyzji.
Decyzją z dnia [...]marca 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Określenie decyzją organu celnego niezaksięgowanej kwoty cła pociągnęło za sobą wszczęcie postępowania w zakresie podatku VAT.
Decyzją z dnia [...]czerwca 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego nr [...] określił kwotę podatku w wysokości [...]zł, uznając, że kwota podatku określona przez podatnika w zgłoszeniu celnym nie została prawidłowo obliczona, ponieważ do opodatkowania przyjęto błędną podstawę opodatkowania, bez należnego cła.
Od powyższej decyzji "L." sp. z o.o. złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania celnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego pod numerem [...]. Strona zarzuciła organowi podatkowemu:
- 1. naruszenie art. 33 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7 i art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wskutek niezasadnego ustalenia i przyjęcia, że kwota podatku określona w zgłoszeniu celnym z dnia 7 maja 2004 r. nie została obliczona prawidłowo, w sytuacji, gdy ustalenia poczynione w decyzji nr [...] zostały w całości zakwestionowane przez spółkę "L"
- 2. naruszenie art. 210 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskutek merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji, bez uwzględnienia konieczności prawomocnego zakończenia postępowania celnego.
Rozpatrując powyższe odwołanie decyzją z dnia [...]06.2008 roku, nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając ustalenia faktyczne i prawne organu I instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu stwierdził, iż z art. 201 ust. 1 pkt a Wspólnotowego Kodeksu Celnego wynika, że dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym. Ponadto zgodnie z art. 220 ust. 1 tegoż rozporządzenia, jeżeli kwota należności wynikających z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowanie kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o tej sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika. Kontrolując zgłoszenie celne OGL nr [...] z dnia [...]05.2004r. organ celny stwierdził, że zwolnienie z cła zostało zastosowane niezgodnie z regulacjami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004.
Dlatego też zgodnie z art. 33 ust. 2 powyższej ustawy organ celny stwierdzając, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku od towarów i usług została wykazana nieprawidłowo, wydał decyzję określająca podatek w prawidłowej wysokości. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 207 w związku z art. 210 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej podniósł, iż zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, jeżeli samo rozstrzygnięcie zawarte w decyzji wydanej przez organ I instancji jest prawidłowe i brak jest w związku z tym podstaw do podjęcia w sprawie innego rozstrzygnięcia, to wady uzasadnienia tej decyzji podlegają korekcie poprzez ich wskazanie i odpowiednie wyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego (wyrok WSA III SA/Wa 2570/06).
Na powyższa decyzję Dyrektora Izby Celnej, w dniu [...]07.2008r. "L" Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę, w której zarzucono:
- 1. naruszenie art. 5 ust. 1 lit.b rozporządzenia Komisji (WE) Nr 60/2004 poprzez błędną wykładnię - przyjęcie, że na importerze spoczywa obowiązek dostarczenie urzędowych potwierdzeń, iż eksporter nie korzystał z żadnych refundacji - zdaniem odwołującego powołany przepis przyznaje jedynie importerowi uprawienie do żądania od eksportera podjęcia działań w celu uzyskania potwierdzenia od właściwego organu, że nie ubiegano się o refundację wywozową odnośnie tych produktów z kraju wywozu.
- 2. naruszenie art.122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieskorzystanie przez Organ II instancji z możliwości uzyskania stosownej pomocy celem uzyskania w urzędach celnych potwierdzeń braku subwencji na artykuły będące przedmiotem sprawy, mimo że miały takie uprawnienie na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 515/97 z dnia 13.03.1997r. w sprawie wzajemnej pomocy między państwami członkowskimi a Komisją w celu prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego i rolnego.
- 3. naruszenia art.180 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 86.ustawy Prawo celne i w zw. z art. 250 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 291/92 z dnia 12.10.1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny poprzez niezasadne odebrania przez Organ II instancji mocy dowodowej dokumentowi w postaci pisma Ministra Finansów Republiki Federalnej Niemiec z dnia 08.04.2005r.
- 4. naruszenie art. 122 w zw. z art. 180 i w zw. z art. 201 §1 pkt 6 kpa poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia kwestii wstępnej tj. uzyskania przez Organ podatkowy na podstawie art. 4 i 23 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 515/97 informacji niezbędnych do ustalenia i określenia wysokości długu celnego, a w konsekwencji niewłaściwego ustalenia wysokości podatku od towaru i usług należnego z tytułu importu.
Ponadto strona zarzuciła błędy w ustaleniach faktycznych, polegające na:
- 1. Nietrafnym przyjęciu i stwierdzeniu, że zwolnienia z cła dotyczące zgłoszenia celnego zostało zastosowane niezgodnie z regulacjami zawartymi w Rozporządzeniu Komisji(WE) nr 60/2004 z dnia 14.01.2004r. z uwagi na brak dokumentów świadczących o nieubieganie się przez eksportera o dotacje z Unii Europejskiej
- 2. Nietrafnym przyjęciu, iż "L." SP. z o.o. jako importer nie udokumentowała, że towary nie korzystały z żadnych dotacji oraz, że dostawcy nie przedstawili dowodów, iż nie ubiegali się o refundacje wywozowe
- 3. Błędnym przyjęciu, iż brak spełnienia wymogów formalnych "potwierdzeń" braku subwencji przedstawionych przez spółkę było spowodowane zaniedbaniem lub świadomym działaniem
- 4. Nieuwzględnieniu okoliczności, iż od dnia 07.04.2004r. dla wywozu towarów na Węgry, do Polski oraz na Cypr nie ustala się stawek dopłat wywozowych.
Skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]06.2008r.
Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 22 października 2008 r. strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wymiaru cła. Wojewódzki Sąd Administracyjny przychylił się do wniosku stron i postanowieniem z dnia 22 października 2008 r. zawiesił postępowanie.
Na wniosek strony skarżącej, postanowieniem z dniu 29 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie. Skarżąca wskazała w piśmie z dnia 16 kwietnia 2009 r., że zakończyło się postępowanie w sprawie prawidłowości określenia należnego cła. Decyzja Dyrektora Izby Celnej określająca kwotę cła została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt III SA/Po 289/08. Dyrektor Izby Celnej w P. po wyroku WSA decyzją z dnia [...]marca 2009 r. nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Decyzja Dyrektora Izby Celnej stała się ostateczna w dniu [...]kwietnia 2009 r. Skarżąca wniosła na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części p.p.s.a, o przeprowadzenie dowodu z dokumentu - decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...]marca 2009 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).
Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga okazała się uzasadniona.
Zgodnie z art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535, ze zm.) obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Art. 29 ust. 13 powołanej ustawy stanowi, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. W niniejszej sprawie strona skarżąca kwestionowała w toku postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT wyłącznie rozstrzygnięcie organów celnych w zakresie wymiaru cła, które to rozstrzygnięcie było podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Strona w odrębnym postępowaniu skarżyła orzeczenia organów celnych w zakresie wymiaru cła. Dlatego też dla oceny legalności zaskarżonej decyzji zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy organ celny dokonał zmiany wartości celnej lub cła importowanych towarów wykazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny na wniosek skarżącej, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadził dowód z dokumentu - decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...]marca 2009 r. nr [...].
Z treści decyzji wynika, że Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. i umorzył postępowanie w sprawie wymiaru cła. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że kierując się wykładnią prawa wyrażoną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt III SA/Po 289/08 uznał, że brak było podstaw do zastosowania w sprawie art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r. w odniesieniu do zgłoszenia celnego nr [...]. Naczelnik Urzędu Celnego w P. nałożył na skarżącą stronę obowiązek w zakresie uiszczenia kwoty długu celnego na podstawie powołanego przepisu, pomimo że import towaru nastąpił przed opublikowaniem rozporządzenia w języku polskim w Dzienniku Urzędowym UE. Uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] i umorzenie postępowania w sprawie jest aktem administracyjnym uznającym, że importer w zgłoszeniu celnym prawidłowo określił wartość celną towaru podlegającego zwolnieniu z cła.
Wydane orzeczenie musi spowodować uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji w zakresie wymiaru podatku od towarów i usług, ponieważ podatek VAT został przez podatnika obliczony i uiszczony w prawidłowej wysokości. Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]czerwca 2007 r. nr [...] narusza przepisy prawa materialnego miające wpływ na wynik sprawy poprzez zastosowanie art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 60/2004 z dnia 14 stycznia 2004 r.
W związku z powyższym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a, 152 oraz 200 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/ K. Wolna - Kubicka /-/ K. Nikodem /-/ J. Ruszyński