Uzasadnienie
R. K., E. A. i P. K. - wspólnicy spółki cywilnej "A" zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] stwierdzające, na podstawie art. 228 § pkt. 2 Ordynacji podatkowej, wniesienie odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] w sprawie uznania zgłoszenia celnego zawartego w JDA SAD z dnia [...] z uchybieniem terminu, wobec czego odwołanie to pozostawiono bez rozpoznania.
Organ celny II instancji w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że odwołanie od decyzji, zgodnie z postanowieniem przepisu art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
W niniejszej sprawie strona otrzymała decyzję w dniu 21 maja 2001r., co wynika z potwierdzenia odbioru. Odwołanie od tej decyzji zostało natomiast wniesione w dniu 5 czerwca 2001r., czyli po upływie 14 dniowego terminu.
W związku z tym Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
W skardze na to postanowienie wspólnicy spółki "A" wnoszą o jego uchylenie jako niezgodnego z prawem.
W uzasadnieniu skargi w.w. m.inn. podnoszą, że Spółka ustanowiła pełnomocnika w sprawie, wobec czego zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej pisma, a więc i odwołania, winny być doręczane temu pełnomocnikowi.
Nieprawidłowe doręczenie decyzji Spółce, a nie jej pełnomocnikowi, powoduje, że nie wywiera ona skutków prawnych. Skarżący powołują się też na pismo Dyrektora Urzędu Celnego z dnia 17 września 2001r. skierowane do ich pełnomocnika, z czego wynika, że organ ten uwzględnił fakt, że Spółka działa przez pełnomocnika.
Prezes Głównego Urzędu Ceł w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie w szczególności podnosząc, że postępowanie w sprawie wszczęte zostało dnia 22 lutego 2001r., wobec czego zgodnie z art. 253 § 2 kodeksu celnego w przypadku, gdy postępowanie celne dotyczy towaru przeznaczonego do działalności gospodarczej przedstawicielem bezpośrednim osoby może być wyłącznie pracownik tej osoby lub agencja celna. Zmiana kodeksu celnego, która weszła w życie z dniem 19 marca 2001r. rozszerzyła krąg przedstawicieli bezpośrednich o adwokatów i radców prawnych.
J. C., na którego opiewa pełnomocnictwo jest doradcą podatkowym, co przesądza o tym, że nie może on reprezentować strony w postępowaniu celnym przed organem I instancji. Tym samym zarzut skargi uznać należy za nieuzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpatrując sprawę zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje:
Nie budzi wątpliwości fakt doręczenia decyzji I instancji bezpośrednio spółce "A" jako stronie w dniu 21 maja 2001r.
Odwołanie od tej decyzji złożył w dniu 5 czerwca 2001r. J. C., załączając do tegoż odwołania pełnomocnictwo udzielone mu przez wspólników spółki "A" datowane 3 kwietnia 2001r. Tym samym, skoro pełnomocnictwo stanowiło załącznik do odwołania za nieuzasadnione uznać należy stanowisko skarżących, że J. C. był pełnomocnikiem w.w. Spółki ustanowionym w toku postępowania przed organem celnym I instancji, i że jemu należało doręczyć decyzję z dnia [...] zgodnie z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej.
Ponadto nadmienić należy, że J. C., co wynika z treści udzielanego mu pełnomocnictwa oraz z odwołania, miał działać w sprawie jako osoba fizyczna, a nie jako pracownik skarżącej, radca prawny, adwokat czy tez doradca podatkowy. W związku z tym nie mógł prawnie skutecznie w myśl przepisu art. 253 § 2 pkt. 1 kodeksu celnego być pełnomocnikiem - przedstawicielem bezpośrednim- strony w postępowaniu celnym tak w I jak i w II instancji, bowiem rodzaj i ilość sprowadzonego towaru przez spółkę "A" wskazywała na jego przeznaczenie do działalności gospodarczej.
Z tych względów uznając, że organ celny I instancji prawidłowo doręczył decyzje Spółce, nie budzi wątpliwości, że odwołanie (nawet, gdyby wniósł je uprawniony podmiot) wniesione zostało po terminie przewidzianym w art. 223§2 Ordynacji podatkowej, wobec czego zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Mając powyższe na względzie, skoro skarga nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
/-/ w. Zygmont /-/ M/ Lorych-Olszanowska /-/ M. Skwierzyńska za nieobecnego sędziego (urlop) /-/Maria Skwierzyńska/-/
K.P.