Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2017 r. o sygn. akt I SA/Po 466/17, uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oraz zasądził na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.
Sentencja powyższego wyroku zawiera oczywistą omyłkę pisarską, polegającą na błędnym wskazaniu numeru zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowaniu podlegają jednak tylko takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter.
Wskazać należy, że sprostować można wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt: I OSK 1373/11, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, przy sporządzaniu sentencji wyroku z dnia 3 sierpnia 2017 r. doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu numeru zaskarżonej interpretacji. Z akt administracyjnych i sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem zaskarżenia była indywidualna interpretacja Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...], a nie, jak błędnie wskazano w sentencji o nr [...].
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.