Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W skardze wniesiono m. in. o wstrzymanie egzekucji administracyjnej do czasu zakończenia postępowania wywołanego wniesioną do sądu skargą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek należało odrzucić.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi zaś art. 61 § 3 powołanego aktu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Na podstawie przytoczonego ostatnio przepisu strona ma możliwość wnoszenia o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jak również aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić jednak należy, że brak jest podstawy prawnej do udzielenia skarżącej przez sąd ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie egzekucji administracyjnej do czasu rozpoznania skargi. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydawania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania egzekucyjnego w administracji [por. postanowienie NSA z 15 września 2015 r., II FZ 601/15 oraz postanowienie NSA z 19 stycznia 2017 r., II FZ 978/16].
Konkludując należy stwierdzić, że brak jest podstawy prawnej umożliwiającej sądowi administracyjnemu wstrzymanie egzekucji administracyjnej do czasu rozpoznania skargi wniesionej na postanowienie wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. art. 64 § 3 i art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.