Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił A. s.c. MM, AM inną niż deklarowaną kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiąc [...], zobowiązanie podatkowe za okres [...] oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za miesiące od [...] oraz za okres od [...]. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w całości i określił podatnikowi nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za [....], zobowiązanie podatkowe za miesiące od [...] oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za poszczególne miesiące od [...]. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.
W dniu [...]. skarżąca spółka powołując się na art. 240 §1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60, ze zm.) wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] nr [...] oraz uchylenie wymienionej decyzji w części dotyczącej podatku naliczonego wynikającego z przedstawionych faktur, które istniały w dniu wydania decyzji, a nie były znane organowi pierwszej instancji.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. nr [...]. Organ wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że decyzja z dnia [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dlatego też na obecnym etapie postępowania zbieg uprawnień do weryfikacji ostatecznej decyzji w trybie postępowania sądowego oraz w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego nie powinien mieć miejsca. Jest to sytuacja rodząca niekorzystne skutki, tak ze względów ekonomii postępowania organów państwa jak i z uwagi na ochronę powagi rozstrzygnięć tych organów.
Zatem w ocenie Dyrektora Izby skarbowej wniesienie przez podatnika skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do zastosowania nadzwyczajnego postępowania, jakim jest wznowienie postępowania. Stronę pouczono, że na podstawie art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu [...].
W dniu [...] do Izby Skarbowej wpłynęła skarga skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego decyzji z dnia [...] nr [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o oddalenie skargi. Organ podatkowy wskazał, że pełnomocnik strony składając skargę w dniu [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego wznowienia postępowania, nie wyczerpał do końca środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, strona bowiem nie wniosła zażalenia na powyższe postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 160 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) jeżeli ustawa nie przewiduje wydania wyroku, Sąd wydaje orzeczenia w formie postanowienia. Sąd administracyjny wydaje wyrok, jeżeli rozstrzyga o istocie sprawy, jeżeli natomiast rozstrzygnięcie dotyczy kwestii o charakterze proceduralnym wydaje postanowienie.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidzianej w ustawie.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wydane na podstawie art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U z 2005 r. nr 8 poz. 60, ze zm) odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] w przedmiocie podatku VAT. Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że nie możne wszcząć postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, z uwagi na fakt wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję kończącą postępowanie, którego wznowienia strona się domaga.
Zgodnie z art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej na postanowienie to służy zażalenie, o czym organ poinformował stronę w postanowieniu. Zażalenie od postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania winno więc wpłynąć do organu, który wydał zaskarżone postanowienie, zgodnie z art. 221 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, ponieważ w pierwszej instancji orzeczenie wydał Dyrektor Izby Skarbowej. Skarżący nie złożyli zażalenia.
W związku z powyższym zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6, w związku z art. 52 §1 i 2 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu, jak orzeczono w sentencji postanowienia.
/-/ K. Nikodem /-/ St. Małek /-/ W. Zygmont