Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga M. B., podpisana przez doradcę podatkowego R. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] maja 2012 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez:
- - wyjaśnienie, czy skargą objęta jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], uchylająca w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] – jak wskazano w skardze, czy też decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z tej samej daty, co w.w., lecz o numerze: [...], uchylająca w części decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2011 r. o tym samym numerze, co w.w., które znajdują się w aktach administracyjnych sprawy i zostały powołane przez organ w odpowiedzi na skargę;
- - podanie wartości przedmiotu zaskarżenia;
- - złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Mimo skutecznego doręczenia powyższego wezwania dnia [...] czerwca 2012 r., strona skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Chodzi przy tym nie o jakiekolwiek braki formalne, lecz o braki istotne, tzn. takie, których nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. A contrario, usunięcie tych braków jest warunkiem skutecznego złożenia skargi do Sądu.
W niniejszej sprawie strona nie spełniła – po pierwsze - wymogów formalnych skargi jako pisma wszczynającego postępowanie sądowe w pierwszej instancji, określonych w art. 57 § 1 pkt 1 i art. 215 § 1 P.p.s.a., w postaci wskazania zaskarżonej decyzji oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia - która to wartość jest podstawą wyliczenia wysokości wpisu od skargi, do którego uiszczenia strona zostałaby w dalszej kolejności wezwana na postawie art. 220 § 1 zd. II P.p.s.a. Po drugie zaś strona skarżąca nie przedłożyła Sądowi w zakreślonym przezeń terminie dokumentu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 P.p.s.a.
Niedopełnienie przez stronę skarżącą powyższych wymogów formalnych uniemożliwia Sądowi nadanie niniejszej sprawie biegu, wskutek czego – na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - Sąd postanowił, jak w sentencji niniejszego orzeczenia.