Uzasadnienie
Skarżąca złożyła sporządzony w dniu [...] kwietnia 2014 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu podała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania przed sądem administracyjnym. Wysokość kapitału zakładowego wynosi: [...] zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi: [...] zł, strata za ostatni rok obrotowy według bilansu to: [...] zł. Skarżąca podała, że stan rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosi na rachunku prowadzonym w Banku [...] S.A.: [...] zł, a na rachunku bankowym w Banku [...]: [...] zł. Do wniosku załączyła bilans i rachunek zysków i strat za okres od [...] stycznia 2012 r. do [...] grudnia 2012 r.
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Od powyższego postanowienia skarżąca złożyła sprzeciw, w którym ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy, wskazując że jej sytuacja finansowa nie pozwala na uiszczenie opłaty od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."). Prawo pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 P.p.s.a. zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie.
Z uzasadnienia wniosku oraz informacji przesłanych do Sądu bezsprzecznie wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi [...] zł, a wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi: [...] zł, natomiast stan rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosi na rachunku prowadzonym w Banku [...] S.A.: [...] zł, na rachunku bankowym w Banku [...]: [...] zł. Skarżąca podała także, że strata za ostatni rok obrotowy według bilansu to: [...] zł.
W ocenie Sądu powyższe fakty wskazują, że Spółka posiada znaczny majątek oraz prowadzi działalność w zakresie przekraczającym kwotę opłaty sądowej. W sytuacji, gdy Spółka posiada majątek, nabywa towary i usługi o znacznej wartości, ponosi koszty zarządzania oraz na bieżąco reguluje swoje zobowiązania cywilnoprawne, to nie znajduje uzasadnienia wniosek Spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W kwestii straty w działalności gospodarczej, w orzecznictwie sądowym przyjął się pogląd, że strata w działalności gospodarczej jest wynikiem bilansowym kosztów nad przychodami, co prowadzi do braku dochodu, jako podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Strata nie uzasadnia zatem potrzeby kredytowania skarżącej Spółce należnych opłat sądowych, związanych z wniesioną przez nią skargą.
Spółka, jako osoba prawna obowiązana jest do wykazania również tego, że podjęła wszelkie niezbędne kroki, aby zdobyć fundusze na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem (tak: postanowienia NSA: z 1 kwietnia 2008 r., II OZ 266/08; z 4 kwietnia 2008 r., I GZ 62/08; z 11 kwietnia 2012 r., II GZ 123/12 – dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istnieje możliwość pozyskania przez Spółkę przez zobowiązanie wspólników do dopłat (art. 177 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, Dz. U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Taka dopłata jest formą wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz Spółki, która może być wykorzystana także na pokrycie kosztów sądowych w sprawach prowadzonych przez Spółkę (por. wyrok NSA z 12 stycznia 2012 r., II FZ 796/11; postanowienie z 11 kwietnia 2012 r., II GZ 12/12 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, by podjęła niezbędne kroki w celu zdobycia funduszy na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem. Ponadto Spółka nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, że nie jest w stanie ponieść nawet częściowo kosztów postępowania. Z powołanego wyżej art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.