Uzasadnienie
Wraz ze wzniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą pełnomocnik skarżącego – radca prawny K. S. – wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości, co do zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia oraz istnieje możliwość spowodowania oczywistych i nieodwracalnych szkód po stronie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływana jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z kolei w myśl 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez znaczenia pozostaje przy tym wagą zarzutów podniesionych w skardze, czy też uzasadnione wątpliwości, co do zgodności z prawem zaskarżonego aktu.
Podkreślić należy, że przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2013, s. 361).
Postanowienie oddalające zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości będącej własnością zobowiązanego, które jest przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszej sprawie, należy do aktów niepodlegających wykonaniu i niewymagających wykonania. Akt ten ma charakter odmowny i nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków ani nie zmienia powstałego wcześniej zobowiązania. Negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do starań zobowiązanego z tytułu powstałej już wcześniej należności nie wykreowało nowej sytuacji skarżącego w sferze jego obowiązków. Zaskarżone postanowienie nie wywołuje zatem bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych zobowiązanego i prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego.
Tym samym nie może naruszać żadnych praw skarżącego w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i które stanowiłyby podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Niezależnie do tego uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że jego wstrzymanie jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Skarżący w niniejszej sprawie nie przedstawił aktualnej sytuacji finansowej i bytowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, Baza NSA).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny działając, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.