Uzasadnienie
Skarżąca Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. złożyła skargę na pismo Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012 r. zawiadamiającego o sposobie załatwienia przez organ celny skargi rozpatrzonej na podstawie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] lutego 2012 r. została przeprowadzona kontrola w [...] "[...]" w [...].
W dniu [...] lutego 2012 r. do Urzędu Celnego w [...] wpłynęły dwa pisma złożone przez pełnomocnika "[...]" Sp. z o.o., który wskazywał na przysługujące prawo własności zatrzymanego urządzenia do gier. Pismo zatytułowane jako "Sprzeciw" odnosiło się do wykonywania czynności kontrolnych sporządzonego z nich protokołu. (k. 12 akt administracyjnych.) Natomiast drugie z pism zatytułowane jako "Wniosek" dotyczyło kwestii zatrzymania urządzenia oraz zawierało żądanie jego natychmiastowego zwrotu Spółce (k. 21.).
W odniesieniu do pisma "Sprzeciw" organ I instancji pismem z dnia [...] lutego 2012r. poinformował Spółkę, że kontrola została przeprowadzona w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorcy [...]. Stąd protokół z czynności kontrolnych został doręczony kontrolowanemu przedsiębiorcy (k. 23).
W dniu [...] marca 2012r. do Urzędu Celnego w [...] wpłynęło kolejne pismo pełnomocnika Spółki z dnia [...] lutego 2012r. zatytułowane jako "Zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r." (k. 40). Wniesienie tego pisma było konsekwencją potraktowania przez pełnomocnika strony pisma informacyjnego z dnia [...] lutego 2012r. (k.
23) jako postanowienia organu I instancji. W imieniu Spółki pełnomocnik wniósł o "uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o odstąpienie od czynności kontrolnych lub ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Naczelnikowi Urzędu Celnego do ponownego rozpatrzenia".
Powyższe "Zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] lutego 2012 roku" (k.
40) zostało potraktowane przez Dyrektora Izby Celnej jako skarga na działanie organu i rozpatrzone zgodnie z przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez czynność materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 kpa informującą stronę o sposobie załatwienia skargi skonkretyzowaną w piśmie Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012r. (k. 47).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądu administracyjnego został określony w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), a także w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "P.p.s.a.".
Uzasadniając sposób rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu sądowym należy na wstępie wskazać, że skarżąca Spółka wniosła skargę na zawiadomienie o sposobie załatwienia przez organ celny skargi rozpatrzonej na podstawie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Skarga wniesiona na podstawie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Sąd administracyjny nie jest właściwy zarówno do rozpatrzenia skarg wniesionych w trybie wymienionych przepisów, jaki i skarg dotyczących czynności kończącej postępowanie skargowe.
Sąd administracyjny kontroluje bowiem legalność aktów administracji publicznej, ale wyłącznie wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Zawiadomienie organu zawierające stanowisko co do zasadności skargi, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zostało wyszczególnione w art. 3 § 2 P.p.s.a.
Postępowanie w sprawie skarg powszechnych, a takie rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez skarżącą, ma cechy samodzielnego, jednoinstancyjnego, uproszczonego, postępowania administracyjnego i kończy się czynnością materialno-techniczną określoną w art. 238 § 1 kpa informującą stronę o sposobie załatwienia skargi – w rozpatrywanej sprawie pismo Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012r. (k. 47).
Zawiadomienie to nie jest zaskarżalne, a sama skarga jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego tj. postępowania odwoławczego lub sądowoadministracyjnego (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 24 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Go 417/09).
Czynność ta nie jest zatem objęta zakresem właściwości sądu administracyjnego ponieważ nie stanowi aktu ani czynności wymienionej w art. 3 § 2 P.p.s.a.
W świetle powyższego brak jest podstawy materialno-prawnej zarówno do złożenia sprzeciwu w trakcie kontroli, jak również do wydania w tym przedmiocie postanowienia o odstąpieniu od czynności kontrolnych lub ich kontynuowania, a więc także wniesienia zażalenia i w efekcie skargi do sądu (por. prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 22 listopada 2011 r. VI SA/Wa 1746/11). Nie ma też podstaw do stosowania przepisów proceduralnych kodeksu postępowania administracyjnego.
Wniesiona skarga do Sądu jest konsekwencją potraktowania przez skarżącą Spółkę:
- - po pierwsze pisma informującego (k.
- 23) organu I instancji jako zaskarżalnego postanowienia w sprawie, która nie kończy się wydaniem postanowienia, od którego przysługuje złożenie zażalenia,
- - po drugie pisma Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] marca 2012r. (k.
- 47) informującego stronę o sposobie załatwienia skargi jako zaskarżalnego postanowienia organu II instancji i złożenia na nie skargi do Sądu.
Wobec powyższego nie zaistniały przesłanki do oceny zasadności zarzutów skargi.
W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.