Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] A Sp. z o.o. właściciel nieruchomości położonej w D – działka nr [...] (dalej jako: spółka, skarżąca), zwróciła się z wnioskiem o udzielenie zwolnienia w podatku od nieruchomości przez okres trzech lat tj do [...], na podstawie § 4 uchwały nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości, dla przedsiębiorców wykorzystujących grunty, budynki nabyte w procesie likwidacyjnym wykorzystywane przez przedsiębiorcę do prowadzenia działalności gospodarczej.
We wniosku spółka wskazała, ze w dniu zakupiła na licytacji komorniczej działkę o pow. [...] zlokalizowaną w D, będącą własnością R i T K. Na działce tej R i T K prowadzili działalność gospodarczą pod nazwą B. Nieruchomość ta leżała w bezpośrednim sąsiedztwie działki będącej własnością wnioskodawcy. W obliczu wzrostu produkcji, braku miejsc parkingowych, systematycznego wzrostu zatrudnienia wnioskodawca był wręcz zmuszony do zakupu tej działki. Po zakupie dokonano remontu budynków, drogi i parkingu co pozwoliło na powiększenie powierzchni magazynowej. Reasumując wnioskodawca podał, że nieruchomość została zakupiona w procesie likwidacyjnym, budynki wykorzystywane są przez przedsiębiorcę do prowadzenia działalności gospodarczej i nastąpił wzrost zatrudnienia o 75%.
Burmistrz decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił spółce prawa do udzielenia zwolnienia w podatku od nieruchomości z § 4 uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości i jej zmiany uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] dot. zwolnienia gruntów, budynków i budowli lub ich części wykorzystywanych przez przedsiębiorcę do prowadzenia działalności gospodarczej w przypadku nabycia nieruchomości w procesie likwidacyjnym lub upadłościowym, w których w ciągu 12 miesięcy od dnia nabycia uruchomiona zostanie działalność gospodarcza i zatrudnione zostaną osoby, z którymi podmioty likwidowane lub upadłe rozwiązały stosunek pracy.
W uzasadnieniu organ podatkowy zauważył, że spółka w oparciu o postanowienie Sądu Rejonowego o przysądzeniu własności (sygn. akt [...]) z dnia [...] stała się właścicielem nieruchomości położonej w D o pow. [...] w tym: grunty orne RIIIb – [...], lasy Ls – [...], inne tereny zabudowane Bi o pow. [...]. Powyższą nieruchomość gruntową spółka nabyła w drodze licytacji przeprowadzonej przez Komornika Sądowego od R i T K. Organ podatkowy I instancji dokonał sprawdzenia w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej czy Państwo R i T K ogłosili likwidację lub upadłość swojej firmy. Z ewidencji wynika, że R i T K w dalszym ciągu prowadzą działalność gospodarczą pod nazwą: RK B, TK C i brak jakichkolwiek informacji o likwidacji lub upadłości (informacja z dnia [...]).
Organ podatkowy wskazał, że § 4 w.w uchwały Rady Miejskiej określa precyzyjnie, kto może ubiegać się o zwolnienie w podatku od nieruchomości. W ocenie organu I instancji nabycie nieruchomości w trybie licytacyjnym nie jest jednoznaczne z likwidacją lub upadłością poprzedniego właściciela nieruchomości i wobec tego odmówił udzielenia prawa do zwolnienia w podatku od nieruchomości.
W odwołaniu z dnia [...] Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji przez Burmistrza, t.j. wydania na podstawie art. 226 Ordynacji podatkowej nowej decyzji uwzględniającej wniosek strony, ewentualnie o uchylenie decyzji organu I instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zarzucono naruszenie § 4 uchwały Nr [...] z dnia [...] polegające na jego błędnej wykładni, art. 122 O.p. polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego, gdyż organ I instancji nie wyjaśnił okoliczności kluczowej w sprawie, t.j. z jakiego powodu odbyła się licytacja nieruchomości gruntowej R i TK przeprowadzona przez Komornika Sądowego. W uzasadnieniu wskazano, że Burmistrz mylnie rozumie w.w przepis. Przesłanką zwolnienia z podatku od nieruchomości nie jest fakt ogłoszenia likwidacji lub upadłości firmy, a jedynie okoliczność nabycia nieruchomości w procesie likwidacyjnym. Obowiązkiem Burmistrza było zatem sprawdzenie w jakich okolicznościach doszło do licytacji przedmiotowej nieruchomości przez Komornika Sądowego, czego organ podatkowy nie uczynił.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 1 Uchwały zwalnia się z podatku od nieruchomości na okres trzech lat grunty, budynki i budowle lub ich części wykorzystywane przez przedsiębiorcę do prowadzenia działalności gospodarczej w przypadku nabycia nieruchomości w procesie likwidacyjnym lub upadłościowym, w którym w ciągu 12 miesięcy od dnia nabycia uruchomiona zostanie działalność gospodarcza i zatrudnione zostaną osoby, z którymi podmioty likwidacyjne lub upadłe rozwiązały stosunek pracy. Zwolnienie przysługuje pod warunkiem zatrudnienia pracowników, o których mowa w ust. 1 w ilości obejmującej co najmniej 50% stanu zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty, występującego w miesiącu poprzedzającym postawienie podmiotu w stan likwidacji lub upadłości. Z powyższych przepisów Uchwały wynika szereg przesłanek, które należy spełnić, by móc skorzystać ze zwolnienia podatkowego od nieruchomości.
Organ II instancji wskazał, że kluczową kwestią dla niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie, czy przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte w procesie likwidacyjnym lub upadłościowym. Organ odwoławczy wskazał na art. 67 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.), zgodnie z którym w przypadkach określonych w art. 58 (dotyczących rozwiązania spółki) należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki. Powyższy przepis odnosi się jednak do spółek handlowych, w związku z czym nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.
Natomiast w myśl art. 543 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.) ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o postępowaniu upadłościowym, rozumie się przez to postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku upadłego.
Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszej sprawie przeciw współwłaścicielom przedmiotowej nieruchomości prowadzone było postępowanie egzekucyjne, a nie upadłościowe. Z pism Komornika Sądowego z dnia [...] wynika, że przeciwko współwłaścicielom przedmiotowej nieruchomości toczą się postępowania egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego – nakazu zapłaty Sądu Rejonowego z dnia [...], sygn. akt [...] oraz tytułu wykonawczego – protokołu Sądu Okręgowego z dnia [...], sygn. akt [...].
W skardze z dnia [...] spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, t.j. § 4 Uchwały nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości poprzez jego błędną interpretację, polegającą na uznaniu, że "proces likwidacyjny", o którym mowa w tym przepisie oznacza jedynie likwidację spółki prawa handlowego, przeprowadzaną w oparciu o przepisy Kodeksu spółek handlowych, a nie proces faktycznej likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej na nieruchomościach, nabytych następnie przez podmiot wnoszący o zwolnienie od podatku. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto zarzuciła, że doszło do naruszenia prawa również przy wydawaniu decyzji przez organ I instancji i wobec tego wniosła o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik spółki na pytanie Sądu wyjaśnił, że poprzednia Firma prowadziła działalność w zakresie produkcji świec, a obecnie po przejęciu jej nieruchomości odbywa się w niej ta sama produkcja. Spółka zatrudniła pracowników poprzedniego producenta świec. Zatrudnia również nowych pracowników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie mogły się ostać, gdyż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest czy skarżąca spółka w związku z Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości i jej zmiany Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...], może skorzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości, czy też nie.
Zdaniem organów podatkowych skarżąca spółka nie spełniła warunku, że nabyła nieruchomość w procesie likwidacyjnym, w związku z tym brak podstaw do przyznania zwolnienia podatkowego. Z kolei strona skarżąca stoi na stanowisku, że wypełniła w.w wymóg, stąd przysługuje jej prawo do zwolnienia w podatku od nieruchomości stosownie do wymienionej Uchwały.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła do Burmistrza wniosek o zwolnienie z podatku od nieruchomości zgodnie z § 4 w.w Uchwały. Z wniosku wynika, że skarżąca zakupiła na licytacji komorniczej działkę nr [...] o pow. [...] zlokalizowaną w miejscowości D, będącą własnością R i TK. Na działce tej R i TK prowadzili działalność gospodarczą. Po zakupie budynki, drogę dojazdową i parking poddano remontowi, co pozwoliło na powiększenie powierzchni magazynowej, a tym samym zwiększenie produkcji i wzrost zatrudnienia. W ocenie skarżącej nieruchomość została zakupiona w procesie likwidacyjnym, budynki wykorzystywane są przez przedsiębiorcę do prowadzenia działalności gospodarczej, nastąpił wzrost zatrudnienia o 75%.
Zgodnie z § 4 ust. 1 Uchwały zwalnia się z podatku od nieruchomości na okres trzech lat grunty, budynki i budowle lub ich części wykorzystywane przez przedsiębiorcę do prowadzenia działalności gospodarczej w przypadku nabycia nieruchomości w procesie likwidacyjnym lub upadłościowym, w których w ciągu 12 miesięcy od dnia nabycia uruchomiona zostanie działalność gospodarcza i zatrudnione zostaną osoby, z którymi podmioty likwidowane lub upadłe rozwiązały stosunek pracy. Zwolnienie przysługuje pod warunkiem zatrudnienia pracowników, o których mowa w ust. 1 w ilości obejmującej co najmniej 50% stanu zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty, występującego w miesiącu poprzedzającym postawienie podmiotu w stan likwidacji lub upadłości (por. § 4 ust. 2).
W § 8 ust. 1 Uchwały wskazano, że zwolnienie określone w uchwale ma zastosowanie, jedynie w przypadkach, gdy wartość pomocy de minimis udzielanej przedsiębiorcy na podstawie niniejszej uchwały wraz z wartością pomocy de minimis udzielonej w różnych formach i z różnych źródeł w bieżącym roku podatkowym oraz w dwóch poprzedzających go latach podatkowych nie przekracza równowartości 200 tys. EUR, a w sektorze transportu drogowego – 100 tys. EUR.
Zwolnienie nie dotyczy:
- a) sektorów wymienionych w art. 1 ust. 2 i 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. Unii Europejskiej L 379 z dnia 28 grudnia 2006 r.),
- b) przedsiębiorców, którzy posiadają zaległości podatkowe wobec budżetu Miasta i Gminy Krotoszyn raz budżetu państwa,
- c) przedsiębiorców, którzy posiadają zaległości w opłatach lub składkach na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne,
- d) przedsiębiorcy znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.Urz. UE C 244z 1.10.2004),
- e) przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą w zakresie handlu detalicznego w pomieszczeniach o powierzchni użytkowej pow. 500 m2 (por. § 8 ust. 2).
Na podstawie § 9 ust. 1 przedsiębiorca mający zamiar skorzystać ze zwolnienia w trybie uchwały ze zwolnienia w podatku od nieruchomości jest zobowiązany do przedłożenia:
- a) zaświadczenia o braku zaległościach w podatkowych wobec budżetu państwa,
- b) zaświadczenia o braku zaległościach w opłatach lub składkach na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne,
- c) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis,
- d) informacji dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej,
- e) wypełnionego formularza informacji przedstawianych przez przy ubieganiu się o pomoc de minimis, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311) wraz z informacjami wynikającymi z § 2 tego rozporządzenia.
Przedsiębiorca mający zamiar skorzystać ze zwolnienia w trybie niniejszej uchwały składa deklarację na podatek od nieruchomości lub informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych wraz z informacjami i zaświadczeniami wymienionymi w ust. 1 w terminie ustalonym w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych (por. § 9 ust. 2).
Z w.w przepisów Uchwały wynika zatem, że przedsiębiorca, który ma zamiar skorzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości, musi spełnić szereg przesłanek. Tymczasem organy podatkowe rozpoznając wniosek skarżącej spółki o zwolnienie z podatku od nieruchomości zajęły się tylko jedną przesłanką, t.j. czy skarżąca nabyła nieruchomość w procesie likwidacyjnym lub upadłościowym. Organy podatkowe nie zbadały natomiast, czy skarżąca spełniła pozostałe warunki do udzielenia jej wnioskowanej ulgi podatkowej, a zatem nie ustaliły stanu faktycznego sprawy.
Zgodnie z art. 121 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej jako "O.p.") postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Art. 122 O.p. stanowi, że w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Stosownie do art. 124 O.p. organy podatkowe powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy. Na podstawie art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie z art. 187 § 1 O.p. organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, natomiast w myśl art. 191 O.p. organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
Z kolei art. 210 § 4 O.p. stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
W ocenie Sądu doszło zatem do naruszenia art. 121 § 1, art. 122, 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W szczególności należy podkreślić brak jakichkolwiek ustaleń organów co do pozostałych przesłanek do udzielenia skarżącej spółce zwolnienia z podatku od nieruchomości zawartych w § 4 ust. 1 i 2, § 8 ust. 1, § 9 Uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości i jej zmiany Uchwałą z dnia [...]. Organy podatkowe obu instancji w ogóle nie wyjaśniły bowiem, czy skarżąca spółka spełniła pozostałe warunki do zwolnienia jej od podatku od nieruchomości. Nie wyjaśniły jaki był przedmiot działalności na w.w nieruchomości prowadzonej przez poprzednich właścicieli, czy skarżąca w ciągu 12 miesięcy od dnia nabycia nieruchomości uruchomiła działalność gospodarczą, czy zatrudniła osoby, z którymi podmiot likwidowany rozwiązał stosunek pracy, ilu skarżąca zatrudniła pracowników, nie ustaliły czy skarżącej spółce udzielono na podstawie niniejszej Uchwały w bieżącym roku oraz w dwóch poprzedzających go latach podatkowych pomoc de minimis, jaka była wartość tej pomocy, czy skarżąca przedłożyła wszystkie dokumenty, o których mowa w § 9 ust. 1 Uchwały.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że organy podatkowe nie podjęły w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy w postępowaniu podatkowym, nie wyjaśniły Spółce zasadności przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy, ani też nie zgromadziły i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co skutkowało tym, że jego ocena nie pozwala na przyjęcie, iż w sprawie udowodniono wszystkie jej okoliczności. W ocenie Sądu również uzasadnienie kontrolowanego rozstrzygnięcia, jak i rozstrzygnięcia organu I instancji nie spełnia wymogów z art. 210 § 4 O.p. albowiem nie zawiera wskazania wszystkich faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a co w konsekwencji nakazuje przyjąć, że podjęte w sprawie przez Kolegium rozstrzygnięcie oparte o przepis art. 233 § 1 pkt. 2 O.p. było co najmniej przedwczesne. Podobnie zresztą było z rozstrzygnięciem podjętym przez organ I instancji.
Zalecenia co dalszego postępowania wynikają wprost z rozważań Sądu, jednakże zaakcentowania wymaga, że podstawowym zadaniem organu będzie ustalenie czy skarżąca spółka wnosząc o zwolnienie od podatku od nieruchomości spełnia wszystkie warunki do udzielenia jej w.w ulgi podatkowej. Po tak zgromadzonym materiale dowodowym, organ dokona jego oceny zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 191 O.p. i ustali czy spółka ma prawo do zwolnienia w podatku od nieruchomości, czy też nie.
W sytuacji gdy organ podatkowy stwierdzi, że spółka spełnia pozostałe przesłanki, żeby skorzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości, organ podatkowy powinien zająć się również wykładnią użytego w § 4 Uchwały pojęcia "proces likwidacyjny".
Sąd zauważa, że w § 1 ust. 1 Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie zwolnień w podatku od nieruchomości zawarto definicję przedsiębiorcy, definicję rozpoczęcia działalności gospodarczej, definicję budowy lub rozbudowy, obiektu budowlanego, gminy.
Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Uchwały przez przedsiębiorcę rozumie się osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą na podstawie odrębnych przepisów.
W Uchwale natomiast nie podano w jaki sposób należy rozumieć pojęcie "proces likwidacyjny". Przy wyjaśnianiu tej kwestii organ podatkowy, w ocenie Sądu, powinien wziąć pod uwagę § 3 ust. 4 Uchwały, który stanowi, że w przypadku likwidacji działalności gospodarczej w okresie zwolnienia podatkowego przedsiębiorca traci prawo do zwolnienia od pierwszego dnia miesiąca, w którym wystąpiły okoliczności powodujące utratę tego prawa.
SKO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniosło, że w przypadku nabycia nieruchomości przez spółkę w drodze licytacji nieruchomości należącej do R i T K skarżąca nie nabyła tej nieruchomości w procesie likwidacyjnym, a zatem nie może skorzystać z prawa do zwolnienia z podatku od nieruchomości. Organ podatkowy podkreślił, że proces likwidacyjny może być przeprowadzony jedynie na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych i może być przeprowadzony jedynie wobec spółek kapitałowych, nie dotyczy on natomiast osób fizycznych. W ocenie Sądu w § 3 ust. 4 Uchwały rozszerzono pojęcie likwidacji działalności gospodarczej, gdyż objęto tym pojęciem nie tylko postępowanie likwidacyjne prowadzone wobec spółek prawa handlowego, ale również wobec osób fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, gdyż w w w. przepisie wskazano, cyt. "w przypadku likwidacji działalności gospodarczej w okresie zwolnienia podatkowego przedsiębiorca traci prawo do zwolnienia (...)".
Zatem w ocenie Sądu gdyby Uchwała miała ograniczać możliwość uzyskania zwolnienia w podatku od nieruchomości jedynie do nieruchomości nabywanych od spółek prawa handlowego, to powinno to wynikać wprost z jej treści. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, z treści całej Uchwały, jak i omawianego przepisu wynika wniosek przeciwny, tzn., że zwolnienie to powinno obejmować nieruchomości nabywane w procesie likwidacyjnym działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorcę, przez którego należy rozumieć zgodnie z definicją zawartą w § 1 ust. 1 pkt 1 Uchwały osobę prawną, osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej.
Ponadto w ocenie Sądu wyrażenie "proces likwidacyjny" nie jest wyrażeniem ustawowym, które posiada legalną definicję, a zatem należy je rozumieć jako każdą formę faktycznej likwidacji działalności, czyli zaprzestania jej prowadzenia, nie ma również żadnych przeszkód do tego, aby wyrażenie to odnosić do likwidacji działalności gospodarczej na skutek zlicytowania przez Komornika Sądowego nieruchomości, na której działalność ta była prowadzona. W ocenie Sądu mając na uwadze przepis § 3 ust. 1 pkt 4 Uchwały wskazać należy, że pojęcie "proces likwidacyjny" powinno być interpretowane w sposób szerszy niż tylko jako likwidacja w oparciu o przepisy Kodeksu spółek handlowych, gdyż jak wynika z treści Uchwały, jej celem było przyznanie zwolnienia od podatku podmiotom, które w dalszym ciągu prowadzą działalność na nieruchomościach, na których poprzednio prowadzona działalność została zlikwidowana, zakończona.
Jako warunek przyznania zwolnienia Rada Miejska wskazała też konieczność zatrudnienia osób z którymi podmioty zlikwidowane lub upadłe rozwiązały stosunek pracy. Jak więc należy domniemywać podstawowym celem zwolnień z podatku od nieruchomości na podst. cyt. Uchwały był rozwój gospodarczy gminy, a co się z tym wiąże zapobieganie bezrobociu. Słusznie więc w ocenie Sądu skarżąca zarzuciła, że przyjęta przez organ podatkowy interpretacja przepisu § 4 Uchwały skutkowałaby nieuzasadnionym różnicowaniem pozycji podatnika w zależności od tego, od kogo nabył nieruchomość, na której zlikwidowano działalność gospodarczą, t.j. czy od spółki prawa handlowego, czy od innego podmiotu. Przez co nie zostałby zrealizowany podstawowy cel podjętej Uchwały – rozwój gospodarczy gminy. Skład orzekający zauważa również, że brak definicji w samej Uchwale powoduje, że podatnicy nie mogą mieć wiedzy co organ podatkowy może mieć w przyszłości na uwadze oceniając spełnienie tego warunku zwolnienia.
Ponadto, zdaniem Sądu, jeżeli zamiarem Rady Miejskiej było, aby "proces likwidacyjny", o którym mowa w § 4 ust. 1 Uchwały dotyczył wyłącznie spółek kapitałowych prawa handlowego, to taki wymóg należało zawrzeć w Uchwale.
Podkreślenia wymaga, że w ponownym postępowaniu podatkowym obowiązkiem organu będzie zebranie, wyjaśnienie i wyczerpujące rozważenie wszystkich okoliczności związanych z ustaleniem czy skarżącej spółce przysługuje na podstawie Uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] zwolnienie w podatku od nieruchomości.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako; "P.p.s.a.), orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.