Uzasadnienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne, prowadzone wobec majątku zobowiązanej E M-O, na skutek nieściągalności. Postępowanie umorzono zgodnie z art.59 §2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., Nr 229, poz.1954 ze zm.), ponieważ nie stwierdzono ruchomości, wierzytelności ani innych praw majątkowych, w stosunku do których można byłoby przeprowadzić skuteczną egzekucję administracyjną. Zobowiązana pozostaje na utrzymaniu ojca, z którym mieszka we wsi M. Znamiona zewnętrzne i przeprowadzony wywiad środowiskowy pozwalają – w ocenie organu – stwierdzić, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.
W zażaleniu z dnia [...] wierzyciel – A w P – wniósł o uchylenie w/w postanowienia.
Według skarżącego organ egzekucyjny oparł się w swoich ustaleniach jedynie na protokołach o stanie majątkowym zobowiązanej, spisanych w dniu [...] i [...]. Natomiast według informacji pozyskanych przez wierzyciela zobowiązana jest zatrudniona w B we W w pełnym wymiarze czasu, z wynagrodzeniem za [...] w wysokości [...]. Oznacza to, że organ nie zweryfikował informacji zawartych w w/w protokołach, poprzestając na oświadczeniu zobowiązanej, iż jest osobą bezrobotną. Zgłoszenie zobowiązanej do ubezpieczenia społecznego nastąpiło od [...], a więc w chwili sporządzania drugiego z protokołów zobowiązana nie była już osobą bezrobotną.
Postanowieniem z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że jak to wynika z akt sprawy, organ egzekucyjny nie miał żadnych zeznań ani deklaracji, z których wynikałby fakt zatrudnienia zobowiązanej. Z kolei wierzyciel nie powiadomił organu egzekucyjnego o powyższym. W tej sytuacji rozstrzygnięcie podjęte zostało na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
W skardze z dnia [...] A w P zarzucił postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej i poprzedzającemu go postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego naruszenie art.59 §2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Zdaniem wierzyciela organ egzekucyjny nie zweryfikował oświadczeń złożonych przez zobowiązaną i nie wziął pod uwagę faktu jej zatrudnienia od [...].
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art.1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei według art.134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powstałą podstawą prawną.
W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna.
Przesłanka fakultatywnego umorzenia postępowania egzekucyjnego została uregulowana w art.59 §2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postępowanie to może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu dotyczącym należności pieniężnych nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.
W niniejszej sprawie organ egzekucyjny doszedł do powyższego wniosku na podstawie zebranych dowodów:
- – protokołów o stanie majątkowym zobowiązanej z [...], [...] i [...] (k.[...],[...],[...] akt adm.),
- – pisma A z dnia [...], pisma C w P z dnia [...] pisma D w P z [...] (między k.[...] i [...]),
- – pismo E z dnia [...].
Najbardziej aktualne dane dotyczące sytuacji majątkowej zobowiązanej zawierają protokoły sporządzone w [...]. Protokoły zawierają pouczenie osób udzielających informacji o ich odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy.
Informacje zawarte w w/w protokołach nie zostały przez wierzyciela zakwestionowane. W jego opinii natomiast organ egzekucyjny nie zweryfikował danych zawartych w protokole z [...]. Jednocześnie – na co wskazał organ odwoławczy – wierzyciel nie poinformował organu egzekucyjnego o fakcie podjęcia pracy przez zobowiązaną.
W tych okolicznościach – zdaniem Sądu – organ egzekucyjny miał podstawy do umorzenia postępowania wobec stwierdzenia, że nie uzyska się w niniejszym postępowaniu kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.
Jednocześnie nie bez znaczenia jest fakt, na co wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, że zgodnie z art.39 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. w podatku dochodowym od osób fizycznych – płatnik informuje urząd skarbowy o dochodach podatnika i pobranych zaliczkach w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ K. Pawlicki /-/ J. Ruszyński /-/ S. Zapalska
L.Sz.