Uzasadnienie
Skarżący D. J., pismem z dnia [...], zatytułowanym "Prośba", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w A. z dnia [...], nr [...], odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku akcyzowym w łącznej wysokości [...] zł.
Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Próbę doręczenia skarżącemu odpisu powyższego zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 14 maja 2015 r. (pierwsze awizo) i 22 maja 2015 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia na drzwiach adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 1 czerwca 2015 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 11 akt sąd.), z adnotację doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia 1 lipca 2015 r. brak fiskalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej w B. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - na drzwiach adresata nastąpiło w dniu 14 maja 2015 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 22 maja 2015 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono na drzwiach adresata w dniu 14 maja 2015 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 28 maja 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, uwzględniając art. 83 § 2 P.p.s.a., upływał z dniem 5 czerwca 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, co jednoznacznie potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu, że do dnia 18 czerwca 2015 r. skarga nie została opłacona (k. 13 akt sąd.).
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.