Uzasadnienie
W skardze z dnia 5 maja 2009 r. skarżący A.W. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący zlikwidował działalność rolniczą i zajmuje się pracą zawodową, a posiadane kurniki są przedmiotem najmu. Wskazano, że podatnik nie jest w stanie jednorazowo spłacić swoich zobowiązań i dochodzić swoich racji. Podniósł, że bezwzględna egzekucja może narazić go na niepowetowane straty i znaczenie ograniczyć jego możliwości finansowe, a posiadany majątek daje gwarancję spłaty.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że ustosunkowanie się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji leży w gestii Sądu.
Rozpoznając wniosek należy wskazać, że zgodnie z art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym spoczywa jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący uzasadniając wniosek, powołał się na swoją trudną sytuację ekonomiczną i fakt likwidacji działalności rolniczej. Dyrektor Izby Skarbowej nie wskazał na okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość twierdzenia strony skarżącej.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż przymusowa realizacja kwoty zobowiązania podatkowego wynikającego z zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej może spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki. Skarżący w sposób dostateczny uprawdopodobnił okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie art.61 § 3 w związku z art.61 § 5 i art.16 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/M. Jaśniewicz