Uzasadnienie
Podatniczka M. U. po wniesieniu skargi na powołaną powyżej decyzję została w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału WSA w Poznaniu z dnia (...) czerwca 2012r., do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - dalej: ppsa).
Wezwanie zostało skutecznie doręczone Podatniczce w dniu (...) lipca 2012r.
Pomimo upływu z dniem (...) lipca 2012r. ((...)) zakreślonego terminu, Podatniczka nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 215 § 1 tej ustawy, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku - spór sprowadza się więc do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Podatniczka domaga się konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku, ubiega się o jego zwrot. Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (tak. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego I FZ 175/08, I FZ 848/11, I FZ 644/06 II FZ 672/11, postanowienie WSA w Krakowie I SA/Kr 1010/12). W sprawie określenie wartości przedmiotu zaskarżenia jest zatem nie tylko możliwe ale i konieczne, gdyż w świetle art. 231 ppsa oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wartość ta stanowi podstawę obliczenia wysokości należnego wpisu, do którego uiszczenia strona zostałaby wezwana w dalszej kolejności.
Niezachowanie omawianego wymogu skargi skutkuje, zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braku w wyznaczonym terminie. W razie natomiast jego nieuzupełnienia, bądź uzupełnienia po upływie wyznaczonego terminu, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.
Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.