Uzasadnienie
W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga L. J.-L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...]. Jednocześnie ze skargą skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że złożony wniosek jest uzasadniony jej trudną sytuacją materialną związaną z zabezpieczeniem majątku przez organy skarbowe oraz banki, jak też okolicznością, iż - zdaniem skarżącej - decyzja oparta jest na wątpliwych podstawach faktycznych i prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 §3 cytowanej ustawy wskazuje, że Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z ogólną zasadą na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności faktycznych, na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. W rozpatrywanej sprawie skarżąca oprócz powołania się na trudną sytuację materialną i kwestionowania podstaw wydanej wobec niej decyzji nie przedstawiła żadnych danych umożliwiających dokonanie oceny czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Należy również zaznaczyć, że zobowiązania podatkowe powstałe na podstawie zaskarżonej decyzji mają charakter pieniężny i z natury rzeczy są odwracalne, a fakt ewentualnego wcześniejszego uregulowania tych zobowiązań nie tworzy takiego stanu rzeczy, w którym na skutek wykonania decyzji strona poniosłaby niepowetowaną szkodę (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 1995 roku, SA/Wr 347/95 Lex 26817).
Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że z akt sprawy nie wynikają żadne dodatkowe okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez zaskarżoną decyzję brak jest podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym przepisie art. 61 § 3 cytowanej wyżej ustawy, a tym samym brak podstaw do uwzględnienia wniosku. Z tego względu na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ Sz.Widłak