Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę V. o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wskazaną w sentencji.
Jak wynika z akt sprawy opisane postanowienie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] sierpnia 2017r. z pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej.
W dniu [...] września 2017r. Spółka złożyła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia [...] sierpnia 2017r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ustawy).
Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wniosek zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności sprawy uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia [...] sierpnia 2017r. Strona skarżąca nie może bowiem ponosić negatywnych konsekwencji spowodowanych zastosowaniem się do błędnego pouczenia.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy zaliczyć np. błędne pouczenie sądu lub nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt l OZ 246/08, LEX nr 479292).
Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak na wstępie.