Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec A.D.
W toku tego postępowania zobowiązana złożyła skargę na czynności egzekucyjne, w której jednocześnie zawarła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.
Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., wydanym na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 54 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm. – powoływana dalej jako: u.p.e.a.), odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W rozstrzygnięciu zawarte zostało pouczenie, że niniejsze postanowienie jest ostateczne w administracyjnym toku instancji.
Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. skarżąca wniosła na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., żądając jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła łamanie prawa i praw człowieka, poniżające traktowanie i karanie osoby zobowiązanej.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej odrzucenie. Podkreślił, iż wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego w trybie art. 54 § 6 u.p.e.a. jest instytucją przewidzianą przez ustawodawcę na czas rozpatrywania konkretnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Natomiast skarga strony na czynność egzekucyjną rozpatrzona została przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r., w treści którego strona prawidłowo została pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powoływana dalej jako: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z treści powołanego przepisu wynika, że skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, służy zażalenie.
Zgodnie z art. 17 § 1 u.p.e.a., na postanowienia wydawane w toku postępowania egzekucyjnego służy zażalenie, jeżeli ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Należy podkreślić, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego wydane zostało w trybie art. 54 § 6 u.p.e.a., zgodnie z którym wniesienie skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego. W przywołanej regulacji ustawodawca nie przyznał stronom postępowania egzekucyjnego uprawnień do wnoszenia zażaleń na tego typu postanowienia.
W świetle powyższego na postanowienie wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego, w związku ze skargą na czynności egzekucyjne, stronie nie służy zażalenie, a w konsekwencji nie służy również skarga do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
/-/ R. Wiatrowski